Colloïdaal zilver wordt al sinds de middeleeuwen op veel gebieden van de geneeskunde gebruikt en geniet vanwege zijn antimicrobiële werking ook tegenwoordig een groeiende populariteit als alternatief middel tegen virussen, bacteriën, schimmels en tal van andere aandoeningen. In de alternatieve geneeskunde worden aan colloïdaal zilver veel positieve eigenschappen toegeschreven, terwijl er op internet tegelijkertijd berichten rondgaan die beweren dat men door inname grijs of blauw wordt. Voorstanders beschrijven de werking van colloïdaal zilver als veelzijdig, maar voorzichtigheid is geboden, want het is geen wondermiddel en is tot op heden weinig onderzocht.
Dankzij moderne technologie kan tegenwoordig zelfs privé door elektrolyse colloïdaal zilver, opgelost in gedestilleerd of dubbel gedestilleerd water, worden gemaakt. Maar wat zit er achter het wondermiddel dat de voorloper van onze moderne antibiotica vormt? In onze blogbijdrage leggen we u uit wat colloïdaal zilver is, wanneer het wordt gebruikt en hoe het met de werking van het middel zit.
Inhoud
- Wat is colloïdaal zilver?
- Colloïdaal zilver: werking en bijwerkingen
- Mogelijke bijwerkingen van zilverwater
- Colloïdaal zilver: gebruik in de medische sector
- Toepassingsgebieden van colloïdaal zilver: uitwendig gebruik
- Toepassingsgebieden van colloïdaal zilver: inwendig gebruik
- Colloïdaal zilver maken met gedestilleerd water
- Van gedestilleerd water naar zilverwater - zo werkt het
- FAQ - veelgestelde vragen
Wat is colloïdaal zilver?
Wanneer er over colloïdaal zilver wordt gesproken, wordt doorgaans een gebruiksvorm van zilver bedoeld die ook wel „zilverwater“ wordt genoemd. Het gaat hierbij om zeer fijne deeltjes van nanosilver of vloeibare dispersies van slecht oplosbare zilververbindingen.
De zogenaamde zilvercolloïden zijn hierbij de kleinste deeltjes vóór het atoom die nog steeds hun individuele eigenschappen bezitten. Deze deeltjes zijn tot 750 keer kleiner dan een rode bloedcel.
Ze zijn niet oplosbaar en vormen samen met gedestilleerd water een colloïdaal systeem, waarin alle zilverdeeltjes dezelfde elektrische lading hebben. Door hun geringe omvang komen de deeltjes bij inwendig gebruik van colloïdaal zilver ook in moeilijk toegankelijke delen van ons lichaam.
Colloïdsystemen zijn uitermate belangrijk voor het leven op onze planeet. Zo is bijvoorbeeld ook bloed een colloïdaal systeem, waarbij het strikt genomen om een emulsie (druppeltjes in vloeistof) gaat. Colloïdaal zilver is een suspensie (vaste deeltjes in vloeistof).
De grootte van de zilverdeeltjes - het colloïd - hangt af van het productieproces . Zo kunnen de deeltjes mechanisch worden verkleind met colloïdmolens of door elektrolytische en chemische methoden worden verkregen .
Kort gezegd: Bij colloïdaal zilver gaat het om elektrisch geladen zilverionen in water, die doorgaans 1 mm tot 10 nm groot zijn. Hoe kleiner de deeltjes, hoe beter ze door het lichaam kunnen worden opgenomen. Colloïdaal zilver is een dispersie die uit zuiver zilver en water bestaat en vrij van mineralen is.
Colloïdaal zilver: werking en bijwerkingen
Zilver bezit antibacteriële eigenschappen en inactiveert al in kleine hoeveelheden een groot aantal bacteriën, ziekteverwekkers en virussen - sommigen herinneren zich misschien nog de oude huishoudtip van oma, namelijk om een kan melk langer houdbaar te maken door er een zilveren munt aan toe te voegen.
Daarom gaven ook hooggeplaatste personen in alle historische tijdperken de voorkeur aan zilveren servies en bestek. De werking van colloïdaal zilver is veelzijdig en omvat antimicrobiële eigenschappen.
Het gebruik van colloïdaal zilver strekt zich uit over verschillende gebieden, waarbij het wetenschappelijke bewijs vaak beperkt is. De precieze werking van colloïdaal zilver wordt nog altijd onderzocht, waarbij verschillende onderzoeken en experimenten een remmende werking op bacteriën, parasieten, virussen en schimmels hebben aangetoond.
De minuscule deeltjes colloïdaal zilver dringen hierbij zelfs door in eencellige ziekteverwekkers en verstoren hun vermogen om zuurstof op te nemen, terwijl gezonde cellen onaangetast bleven. Ook parasitaire organismen zoals wormen zouden door een dergelijke behandeling worden vernietigd. Veel natuurgenezers beschouwen colloïdaal zilver daarom als een soort natuurlijk antibioticum.
Daarnaast is er een verband gelegd tussen een kortere wondgenezingstijd en met colloïdaal zilver verrijkte verbanden . Hierbij moet echter worden vermeld dat dergelijke experimenten vaak met behulp van kunstmatige bacteriekolonies en niet op het menselijk lichaam zijn uitgevoerd.
In Duitsland is colloïdaal zilver vanwege het gebrek aan verder onderzoek momenteel noch als geneesmiddel, noch als voedingssupplement toegelaten en officieel alleen bestemd voor uitwendig gebruik in de vorm van gezichtstonics of crèmes.
Toch zweren mensen wereldwijd bij het gebruik van colloïdaal zilver als geneesmiddel. Hierbij moet altijd overleg met de eigen huisarts plaatsvinden.
Mogelijke bijwerkingen van zilverwater
Colloïdaal zilver moet altijd spaarzaam en in kleine doseringen met een lage concentratie worden gebruikt. Een overmatige opname van zilver kan anders leiden tot zogenoemde „argyrie“. Hierbij zetten de kleinste zilverdeeltjes zich af op de huid en in de inwendige organen, wat leidt tot een onomkeerbare blauwe verkleuring , met name van de ogen, het gezicht en de handen en armen.
Enkele casusbeschrijvingen wijzen in verband met argyrie ook op verdere bijwerkingen, die enkele dagen kunnen aanhouden en vergelijkbaar zijn met de bijwerkingen van een antibioticakuur :
- neurologische stoornissen zoals overgevoeligheid voor geuren of smaakstoornissen
- hoofdpijn
- vermoeidheid
- maag-darmklachten
- misselijkheid
- huidirritaties
Als colloïdaal zilver slechts gedurende een korte periode en in kleine hoeveelheden wordt gebruikt, is het optreden van bijwerkingen onwaarschijnlijk. Toch moet er tijdens het gebruik op worden gelet veel water te drinken. Zo kunnen een overdosis en eventuele bijwerkingen worden voorkomen.
Belangrijk! Het innemen van colloïdaal zilver wordt afgeraden bij een zilverallergie, een bestaande zwangerschap en tijdens het geven van borstvoeding afgeraden.
Colloïdaal zilver: gebruik in de medische sector
Het gebruik van colloïdaal zilver wordt onderverdeeld in uitwendig en inwendig gebruik . Bij beide toepassingsgebieden staat de bestrijding van bacteriële infecties en ontstekingen centraal. Het uitwendige gebruik van colloïdaal zilver komt vaker voor dan het inwendige gebruik.
Hoewel het middel voor uitwendig gebruik graag wordt toegepast als snelle hulp bij brandwonden, wonden en ontstekingen of insectenbeten, worden aan inname geen wetenschappelijk aangetoonde gezondheidsvoordelen toegekend.
Het drinken van colloïdaal zilver wordt door sommigen als geneesmiddel aangeprezen, maar is omstreden en potentieel riskant. Daarom mag colloïdaal zilver nooit als vervanging van medicijnen dienen, maar alleen - in overleg met een bevoegde arts - als aanvulling worden gebruikt .
Omdat aan zilverwater weinig bijwerkingen bij een lage dosering worden toegeschreven, wordt het middel in de alternatieve geneeskunde steeds populairder voor het verlichten van alledaagse klachten.
Enkele toepassingsmogelijkheden voor colloïdaal zilver die door verschillende gezondheidsadviseurs worden aanbevolen, zijn:
- regelmatig kleine hoeveelheden drinken ter versterking van het immuunsysteem
- kleine hoeveelheden colloïdaal zilver drinken om het immuunsysteem te versterken
- ter bestrijding van verkoudheid, griep of bronchitis
- als oordruppels ter behandeling van oorinfecties
- het spuiten op neurodermitis, psoriasis, steenpuisten, herpes enz.
- het op brandwonden spuiten om infecties te voorkomen en de genezing te versnellen
- bij schimmelinfecties of jeuk in het genitale gebied
- ter behandeling van insectenbeten
Naast de traditionele homeopathische toepassing bij verkoudheid, ontstekingen, keelpijn en infecties zweren gebruikers ook bij het gebruik ervan tegen een slechte adem, allergieën of tandvleesontstekingen.
Toch moet men altijd in gedachten houden dat de werking van colloïdaal zilver bij deze toepassingen niet eenduidig wetenschappelijk is bewezen.
Toepassingsgebieden van colloïdaal zilver: uitwendig gebruik
Uitwendig wordt colloïdaal zilver vooral gebruikt voor de behandeling van huidklachten en in de vorm van cosmetische producten zoals crèmes, zepen of lotions.
De antimicrobiële werking van zilverwater wordt voornamelijk gebruikt bij acne, wratten en neurodermitis, maar ook voor de behandeling van brandwonden, insectenbeten, huiduitslag, snijwonden en andere verwondingen.
Vanwege de gebrekkige gegevens blijft de verzorgende werking van colloïdaal zilver twijfelachtig. Hierbij wordt uitsluitend verwezen naar gebruikerservaringen - een wetenschappelijke basis ontbreekt.
De werkzaamheid bij de ondersteunende verzorging van atopische huidaandoeningen is daarentegen onderzocht in kleinere onderzoeken en gebruiksobservaties , waardoor tegenwoordig ook een reeks verbandmaterialen met colloïdaal zilver wordt uitgerust voor antibacteriële wondgenezing.
Toepassingsgebieden van colloïdaal zilver: inwendig gebruik
Hoewel er enkele onderzoeken zijn uitgevoerd naar uitwendig gebruik en de werkzaamheid gedeeltelijk kon worden bevestigd , is er voor het therapeutische succes van inname van colloïdaal zilver geen enkel wetenschappelijk bewijs.
Inwendig gebruik van colloïdaal zilver is in de eerste plaats bedoeld om de celgroei te stimuleren en het immuunsysteem te versterken en bovendien een ontgiftende werking te hebben. Of het nu gaat om neurodermitis, de ziekte van Lyme, ontstekingen van het maag-darmkanaal en het tandvlees, verkoudheden of zelfs depressies en allergieën - zilverwater lijkt het wondermiddel voor uiteenlopende toepassingsgebieden te zijn.
De stofwisseling van de bacteriën wordt hierbij geblokkeerd, waardoor deze uiteindelijk afsterven. Het drinken van colloïdaal zilver mag alleen onder medisch toezicht en met grote voorzichtigheid gebeuren, omdat de langetermijneffecten nog niet volledig zijn onderzocht.
Het gebruik van colloïdaal zilver kan op verschillende manieren plaatsvinden:
- als spoeling,
- Inhalatie
- of eenvoudige druppels zijn mogelijk.
Bij aandoeningen van het tandvlees of de mondholte wordt het zilverwater bijvoorbeeld gegorgeld; bij ontstekingen van de neusholte en verkoudheid wordt het als spray gebruikt.
Bij inwendig gebruik van zilverwater moet altijd de dosering in de gaten worden gehouden en moet het middel gelijktijdig met veel water worden ingenomen. Daarnaast moet er rekening mee worden gehouden dat de inname van colloïdaal zilver een therapie nooit mag vervangen, maar deze alleen mag aanvullen.
Meestal wordt dagelijks een kleine theelepel ingenomen - totdat er een overeenkomstige verlichting van de symptomen is opgetreden. De inname mag echter niet langer dan twee weken duren en mag alleen zo lang worden voortgezet als dit met een deskundige therapeut is afgesproken .
Houd er bovendien rekening mee dat u geen grote hoeveelheden colloïdaal zilver drinkt.
Bereiding van colloïdaal zilver met gedestilleerd water
Omdat colloïdaal zilver na verloop van tijd zijn werking verliest, wordt aanbevolen het altijd te maken wanneer het nodig is. Dit is eenvoudig thuis mogelijk. Daarvoor heeft men alleen enkelvoudig of tweevoudig gedestilleerd water en een speciale generator met staven van zuiver zilver (meer dan 99,99%) nodig.
Over het algemeen beschikken in de handel verkrijgbare generatoren over twee zilveren staven. De staven die met de zilvergenerator zijn verbonden, worden in verwarmd, gedestilleerd water gedompeld, waar ze al na enkele minuten zilverdeeltjes beginnen af te geven.
Hoe langer de generator ingeschakeld blijft, hoe hoger de concentratie colloïdaal zilver. Gewoonlijk wordt een concentratie van 5 tot 25 ppm (parts per million) nagestreefd. Als in plaats van gedestilleerd water kraanwater, mineraalwater of zout water wordt gebruikt voor de productie van colloïdaal zilver, bestaat het risico op de vorming van potentieel schadelijke zilverzouten.
Hoewel bij het gebruik van gedestilleerd water een constante spanning van minimaal 24 volt en meer tijd nodig zijn, heeft het geproduceerde colloïdale zilver daardoor een zeer hoge kwaliteit. Als u zelf wilt oefenen met het maken van zilverwater met gedestilleerd water, kunt u geschikt gedestilleerd water en gebidestilleerd water in onze Medicalcorner24-onlineshop kopen
Gebidestilleerd water AQUA BIDEST
Aqua Bidest is tweemaal gebidestilleerd water met een geleidbaarheid van minder dan 0,2 µS/cm bij het afvullen.
Nu kopen
Waterdestilleerapparaat AQUADIST van Euronda
De Aquadist van Euronda is een destilleerapparaat voor de productie van gedestilleerd water door middel van verhitting
Nu kopen
Gedestilleerd water AQUA DEST
Aqua Dest van Medicalcorner24 is gedestilleerd, niet-steriel en microgefilterd water. Het is zeer geschikt voor de medische en farmaceutische sector.
Nu kopen
Van gedestilleerd water naar zilverwater - zo werkt het
https://www.youtube.com/watch?v=FkQuawiGWUw
Voorbereiding: Reinig de glazen houder grondig met gedestilleerd water om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van het colloïdale zilver niet door verontreinigingen wordt aangetast
Vullen met water: Vul de glazen houder met gedestilleerd water. De hoeveelheid hangt af van de gewenste hoeveelheid colloïdaal zilver.
Opstelling van de elektroden: Bevestig telkens een krokodillenklem aan het uiteinde van de zilverstaven of de zilverdraad. Zorg ervoor dat de zilverstaven elkaar niet raken wanneer ze in het water zijn ondergedompeld.
Verbinding met de stroombron: Verbind de vrije uiteinden van de krokodillenklemmen met de voeding. Zorg ervoor dat elke klem met een pool is verbonden om een stroomkring te vormen.
Spanningsinstelling: Stel de voeding in op een lage spanning, idealiter tussen 24 en 30 volt. Een te hoge spanning kan leiden tot een snelle afgifte van zilverdeeltjes, waardoor de kwaliteit van het colloïdale zilver kan afnemen.
Begin van het proces: Schakel de netvoeding in. Kort daarna zou u kleine belletjes aan de zilverstaven moeten zien ontstaan - een teken dat het proces van zilverafgifte is begonnen.
Duur van de elektrolyse: De tijd die nodig is om een bepaalde concentratie colloïdaal zilver te maken, hangt af van de ingestelde stroomsterkte en de hoeveelheid water. Een algemene vuistregel is om het proces 30 minuten tot enkele uren te laten lopen, afhankelijk van de gewenste zilverconcentratie.
Toezicht: Houd het proces en de kleur van het water in de gaten. Een lichte gele verkleuring kan een aanwijzing zijn voor de vorming van colloïdaal zilver. Gebruik indien nodig een geleidbaarheidstester om de zilverconcentratie in het water te controleren.
Ionic-Pulser-elektrolyseapparaten voor het maken van colloïdaal zilver bij u thuis
Ontdek onze nieuwste aanvulling op het assortiment - de ultramoderne Ionic-Pulser-elektrolyseapparaten voor het eenvoudig maken van hoogwaardig colloïdaal zilver in de privésfeer.
Medionic Ionic-Pulser® PRO3 - elektrolyseapparaat
Medionic Ionic-Pulser® standaard-elektrolyseapparaat
Medionic koffer voor Ionic-Pulser®-zilvergeneratoren
Colloïdaal zilver: alternatieve behandelingsmogelijkheden
Veel mensen zweren bij colloïdaal zilver als geneesmiddel. Er zijn echter ook andere natuurlijke behandelingsmethoden die een vergelijkbare werking hebben. Deze zijn meestal volledig plantaardig, bijvoorbeeld tea tree-olie of echinacea. Ook natuurproducten zoals propolis en aloë vera behoren hiertoe. Deze methoden zijn in Duitsland beter bekend en uitgebreider onderzocht dan colloïdaal zilver.
| Methode | Voordelen | Nadelen |
| Tea tree-olie (wordt gewonnen uit de bladeren van de Australische tea tree (Melaleuca alternifolia) en staat bekend om zijn sterke antimicrobiële eigenschappen) |
Zeer effectief bij huidproblemen Sterke antimicrobiële werking |
Alleen geschikt voor uitwendig gebruik Kan huidirritaties veroorzaken |
| Kan huidirritaties veroorzaken Propolis (is een natuurproduct dat door bijen wordt gemaakt. Het wordt vaak "bijenkit" genoemd en door bijen gebruikt om hun bijenkorf af te dichten en te steriliseren) |
Natuurlijk product Veelzijdige antimicrobiële werking |
Onaangename smaak Hoger risico op allergieën |
|
Echinacea (ook bekend als zonnehoed, is een plantengeslacht uit de composietenfamilie)
|
Helpt bij verkoudheid Versterkt het immuunsysteem |
Allergische reacties mogelijk Antimicrobiële werking slechts beperkt Helpt meestal alleen ter preventie |
|
Aloë vera (is een plant waarvan de gel uit de bladeren voor verschillende doeleinden wordt gebruikt)
|
Bevordert de wondgenezing Meestal goed te verdragen |
Antimicrobiële werking slechts beperkt Kan bij inwendig gebruik een laxerende werking hebben |
De keuze van een geschikte methode moet altijd worden gemaakt op basis van de individuele toepassingsgebieden en met inachtneming van de persoonlijke verdraagbaarheid.
Hierbij moet er rekening mee worden gehouden dat colloïdaal zilver in Duitsland niet als geneesmiddel is toegelaten, terwijl andere methoden, zoals bijvoorbeeld echinacea, beter zijn onderzocht.
FAQ - Veelgestelde vragen
Wat wordt verstaan onder zilverwater?
Bij colloïdaal zilver, ook wel „zilverwater” genoemd, gaat het om een natuurlijke stof, dat vóór de ontwikkeling van moderne ontstekings- en infectieremmers zoals antibiotica werd gebruikt om inwendige en uitwendige infecties te behandelen. Omdat zilverwater, in tegenstelling tot synthetisch of semisynthetisch geproduceerde werkzame stoffen, uitsluitend uit in in gedestilleerd water opgeloste zilverdeeltjes dankzij de biologische samenstelling tot een een vast onderdeel van de alternatieve geneeskunde geworden. Zilverwater is momenteel in Duitsland niet als geneesmiddel toegelaten en daarom wordt het product vaak verkocht als gezichtstonicum of als zuiver water voor technische doeleinden.
Hoe gevaarlijk is colloïdaal zilver?
Colloïdaal zilver is als geneesmiddel grotendeels klinisch niet onderzocht. Een volledige classificatie als gevaarlijk of ongevaarlijk is daarom niet mogelijk. Het is bekend dat zilver bacteriën en virussen kan doden. Een verhoogde inname kan echter tot gezondheidsproblemen leiden, aangezien zilver als bestanddeel in het menselijk lichaam niet voorkomt. In het algemeen geldt dat vooral bij inwendig gebruik altijd voorzichtigheid geboden is.
Bij gebrek aan wetenschappelijk erkend bewijs - zowel voor de werkzaamheid als voor mogelijke bijwerkingen - berust de beoordeling van het middel uitsluitend op ervaringsverslagen van gebruikers. Eventuele bijwerkingen kunnen hierbij uiteraard ook worden toegeschreven aan verontreinigde of inferieure producten en onjuist gebruik.
Hoe ziet colloïdaal zilver eruit?
De kleur van colloïdaal water hangt grotendeels af van de deeltjesgrootte van de zilverdeeltjes . Als de zilverionen door middel van elektrolyse zijn gewonnen, zijn ze zo klein dat het zilverwater meestal volledig helder is en optisch niet van water te onderscheiden. Colloïden die mechanisch met molens zijn geproduceerd, zijn aanzienlijk groter. Hierbij kunnen de deeltjes verschillende groottes hebben, waardoor de oplossing afhankelijk van de lichtbreking een kleur kan krijgen die varieert van geelachtig tot bruinachtig .
De kleur van colloïdaal zilver geeft daarom informatie over het productieproces. Kwaliteitskenmerken kunnen worden afgeleid uit de troebelheid - een hoogwaardig product moet altijd helder en doorzichtig zijn, omdat troebelheid op verontreinigingen wijst.
Waar staat ppm voor?
Ppm is geen gewichtseenheid, maar een Aanduiding van verhoudingen. Het staat voor "parts per million" en geeft aan hoeveel elementair zilver een oplossing bevat, waarbij 1 ppm overeenkomt met één deel per miljoen delen. Naarmate de elektrolyse langer duurt, groeien de zilverdeeltjes, waardoor de ppm-concentratie toeneemt.
10 ppm, 25 ppm, 50 ppm of 100 ppm - welk zilverwater moet ik gebruiken?
Op het eerste gezicht lijkt de keuze eenvoudig: een hoger zilvergehalte per liter, uitgedrukt in meer mg of hogere ppm, suggereert een betere kwaliteit. De werkelijkheid is echter complexer. Om de ppm-waarden te verhogen, moet er langere tijd elektrische stroom door zilverstaven worden geleid, waardoor meer van het edelmetaal oplost. Daarbij ontstaan echter geen grotere aantallen, maar grotere zilverdeeltjes. Bepalend voor de kwaliteit van colloïdaal zilver is de totale oppervlakte, die bij een groter is bij een groot aantal kleine deeltjes dan bij enkele, maar grotere deeltjes. De optimale deeltjesdichtheid wordt doorgaans aangetroffen bij concentraties van 10 tot 25 ppm. Bij langere elektrolyse, hoewel de ppm-waarden stijgen, hebben de deeltjes de neiging samen te klonteren en grotere aggregaten te vormen.
Kan colloïdaal zilver bij dieren worden gebruikt?
Colloïdaal zilver kan ook bij bij honden, katten, paarden en landbouwhuisdieren gebruiken, zonder dat er bekende problemen of bijwerkingen zijn gemeld. Het wordt vaak in de vorm van druppels gebruikt bij klachten zoals bindvliesontsteking, oorontsteking of open wonden. Daarnaast worden vaak zelfgemaakte crèmes op basis van colloïdaal zilver gebruikt. Ook bij aandoeningen in de mond en tandvleesontstekingen vertrouwen veel huisdiereigenaren en boeren op dit middel.
Kan colloïdaal zilver dagelijks worden gebruikt?
Dagelijks gebruik van colloïdaal zilver is niet nodig. Bij inwendig gebruik dient colloïdaal zilver als middel voor speciale noodsituatieswaarbij het immuunsysteem duidelijk overbelast lijkt - bijvoorbeeld tijdens het griepseizoen, bij ernstige infecties of gezondheidsproblemen op vakantie. Het het is echter geen voedingssupplementdat bedoeld is voor dagelijks gebruik en ook niet uitsluitend preventief mag worden gebruikt.
