Colloïdaal zilver wordt al sinds de middeleeuwen op veel gebieden van de geneeskunde gebruikt en wint vanwege de antimicrobiële werking ook tegenwoordig aan populariteit als alternatief geneesmiddel tegen virussen, bacteriën, schimmels en tal van andere aandoeningen. In de alternatieve geneeskunde worden veel positieve eigenschappen aan colloïdaal zilver toegeschreven, terwijl er op internet ook berichten circuleren waarin wordt beweerd dat je door inname grijs of blauw wordt. Voorstanders beschrijven de werking van colloïdaal zilver als veelzijdig, maar voorzichtigheid is geboden, want het is geen wondermiddel en is tot op heden weinig onderzocht.
Dankzij moderne technologie kan tegenwoordig zelfs in de privésfeer colloïdaal zilver door middel van elektrolyse worden gemaakt, opgelost in gedestilleerd of dubbel gedestilleerd water . Maar wat gaat er schuil achter het wondermiddel dat de voorloper van onze moderne antibiotica is? In onze blogpost leggen we uit wat colloïdaal zilver is, wanneer het wordt gebruikt en hoe de werking ervan eruitziet.
Inhoud
- Wat is colloïdaal zilver?
- Colloïdaal zilver: werking en bijwerkingen
- Mogelijke bijwerkingen van zilverwater
- Colloïdaal zilver: gebruik in de medische sector
- Toepassingsgebieden van colloïdaal zilver: uitwendig gebruik
- Toepassingen van colloïdaal zilver: inwendig gebruik
- Colloïdaal zilver maken met gedestilleerd water
- Van gedestilleerd water naar zilverwater - zo werkt het
- FAQ - veelgestelde vragen
Wat is colloïdaal zilver?
Als er over colloïdaal zilver wordt gesproken, wordt meestal een toepassingsvorm van zilver bedoeld, die ook wel „zilverwater” wordt genoemd. Het gaat hierbij om zeer fijne deeltjes nanosilver of vloeibare dispersies van slecht oplosbare zilververbindingen.
De zogenaamde colloïdale zilverdeeltjes zijn de kleinste deeltjes vóór het atoom die nog steeds hun individuele eigenschappen bezitten. Deze deeltjes zijn tot 750 keer kleiner dan een rode bloedcel.
Ze zijn niet oplosbaar en vormen samen met gedestilleerd water een colloïdaal systeem, waarin alle zilverdeeltjes dezelfde elektrische lading hebben. Door hun uiterst kleine formaat bereiken de deeltjes bij inwendig gebruik van colloïdaal zilver ook moeilijk toegankelijke gebieden van ons lichaam.
Colloïdale systemen zijn van cruciaal belang voor het leven op onze planeet. Zo is bijvoorbeeld ook bloed een colloïdaal systeem, waarbij het om precies te zijn een emulsie is (druppeltjes in een vloeistof). Colloïdaal zilver is een suspensie (vaste deeltjes in een vloeistof).
De grootte van de zilverdeeltjes – de colloïden – hangt af van het productieproces . Zo kunnen de deeltjes met colloïdmolens mechanisch worden verkleind of via elektrolytische en chemische processen worden verkregen .
Kort gezegd: Colloïdaal zilver bestaat uit elektrisch geladen zilverionen in water, die doorgaans 1 mm tot 10 nm groot zijn. Hoe kleiner de deeltjes, hoe beter ze door het lichaam kunnen worden opgenomen. Colloïdaal zilver is een dispersie die bestaat uit zuiver zilver en water en vrij is van mineralen.
Colloïdaal zilver: werking en bijwerkingen
Zilver heeft antibacteriële eigenschappen en inactiveert in kleine hoeveelheden al talrijke bacteriën, ziekteverwekkers en virussen – sommigen herinneren zich misschien nog de oude huishoudtip van grootmoeder, om een kan melk langer houdbaar te maken door er een zilveren munt aan toe te voegen.
Om deze reden gaven ook hoogwaardigheidsbekleders in alle historische tijdperken de voorkeur aan zilveren servies en bestek. De werking van colloïdaal zilver is veelzijdig en omvat antimicrobiële eigenschappen.
De toepassing van colloïdaal zilver strekt zich uit over verschillende gebieden, waarbij het wetenschappelijke bewijs vaak beperkt is. De precieze werking van colloïdaal zilver wordt nog steeds onderzocht, waarbij verschillende studies en experimenten hebben aangetoond dat het middel een remmende werking heeft op bacteriën, parasieten, virussen en schimmels .
De minuscule deeltjes colloïdaal zilver dringen zelfs eencellige ziekteverwekkers binnen en verstoren hun vermogen om zuurstof op te nemen, terwijl gezonde cellen ongemoeid blijven. Ook parasitaire organismen zoals wormen zouden door een dergelijke behandeling worden vernietigd. Veel natuurgenezers beschouwen colloïdaal zilver daarom als een soort natuurlijk antibioticum.
Daarnaast is er een verband gelegd tussen een kortere wondgenezingstijd en verbanden verrijkt met colloïdaal zilver . Hierbij moet echter worden vermeld dat dergelijke experimenten vaak zijn uitgevoerd met behulp van kunstmatige bacteriekolonies en niet op het menselijk lichaam.
In Duitsland is colloïdaal zilver vanwege het gebrek aan verder onderzoek momenteel niet toegelaten als geneesmiddel of als voedingssupplement en officieel alleen bedoeld voor uitwendig gebruik in de vorm van gezichtstoners of crèmes.
Toch zweren mensen wereldwijd bij het gebruik van colloïdaal zilver als geneesmiddel. Daarbij moet altijd overleg met de eigen huisarts plaatsvinden.
Mogelijke bijwerkingen van zilverwater
Colloïdaal zilver moet altijd spaarzaam en in kleine doses met een lage concentratie worden gebruikt. Overmatige opname van zilver kan anders leiden tot zogenaamde „argyrie“. Hierbij zetten minuscule zilverdeeltjes zich af op de huid en in de inwendige organen, wat leidt tot een onomkeerbare blauwe verkleuring met name van de ogen, het gezicht en de handen en armen.
Sommige casusrapporten wijzen in verband met argyrie ook op verdere bijwerkingen, die enkele dagen kunnen aanhouden en vergelijkbaar zijn met de bijwerkingen van een antibioticakuur :
- Neurologische aandoeningen, zoals overgevoeligheid voor geuren of smaakstoornissen
- Hoofdpijn
- Vermoeidheid
- Maag-darmklachten
- Misselijkheid
- Huidirritaties
Als colloïdaal zilver slechts gedurende een korte periode en in kleine hoeveelheden wordt gebruikt, is het optreden van bijwerkingen onwaarschijnlijk. Toch is het belangrijk om tijdens het gebruik veel water te drinken. Zo kunnen een overdosis en eventuele bijwerkingen worden voorkomen.
Belangrijk! Het gebruik van colloïdaal zilver wordt afgeraden bij een zilverallergie, een bestaande zwangerschap en tijdens het geven van borstvoeding.
Colloïdaal zilver: gebruik in de medische sector
Het gebruik van colloïdaal zilver wordt onderverdeeld in uitwendig en inwendig gebruik . Bij beide toepassingen staat de bestrijding van bacteriële infecties en ontstekingen centraal. Het uitwendige gebruik van colloïdaal zilver komt vaker voor dan het inwendige gebruik.
Hoewel het middel uitwendig graag wordt gebruikt als snelle oplossing bij brandwonden, wonden en ontstekingen of insectenbeten, worden aan inname geen wetenschappelijk aangetoonde gezondheidsvoordelen toegeschreven.
Sommigen prijzen het drinken van colloïdaal zilver aan als geneesmiddel, maar het is omstreden en kan risico's met zich meebrengen. Daarom mag colloïdaal zilver nooit dienen als vervanging van medicijnen maar mag het - na overleg met een arts - alleen aanvullend worden gebruikt .
Omdat aan zilverwater bij een lage dosering weinig bijwerkingen worden toegeschreven, wordt het middel in de alternatieve geneeskunde steeds populairder voor het verlichten van alledaagse klachten.
Enkele toepassingsmogelijkheden voor colloïdaal zilver die door verschillende gezondheidsadviseurs worden aanbevolen, zijn:
- regelmatig kleine hoeveelheden drinken ter versterking van het immuunsysteem
- kleine hoeveelheden colloïdaal zilver drinken om het immuunsysteem te versterken
- ter bestrijding van verkoudheid, griep of bronchitis
- als oordruppels voor de behandeling van oorinfecties
- het sprayen op neurodermitis, psoriasis, steenpuisten, herpes enz.
- het op brandwonden sprayen om infecties te voorkomen en de genezing te versnellen
- bij schimmelinfecties of jeuk in het genitale gebied
- voor de behandeling van insectenbeten
Naast het traditionele homeopathische gebruik bij verkoudheid, ontstekingen, keelpijn en infecties zweren gebruikers ook bij het gebruik ervan tegen een slechte adem, allergieën of tandvleesontstekingen.
Toch moet je altijd in gedachten houden dat de werking van colloïdaal zilver bij deze toepassingen niet eenduidig wetenschappelijk is aangetoond.
Toepassingsgebieden van colloïdaal zilver: uitwendig gebruik
Colloïdaal zilver wordt uitwendig voornamelijk gebruikt voor de behandeling van huidaandoeningen en in de vorm van cosmetische producten zoals crèmes, zeep of lotions.
De antimicrobiële werking van zilverwater wordt vooral benut bij acne, wratten en neurodermitis, maar ook voor de behandeling van brandwonden, insectenbeten, huiduitslag, snijwonden en ander letsel.
Vanwege het gebrek aan voldoende gegevens blijft de verzorgende werking van colloïdaal zilver twijfelachtig. Hierbij wordt alleen verwezen naar gebruikerservaringen – een wetenschappelijke basis ontbreekt.
De werkzaamheid bij verzorging ter ondersteuning van de behandeling van atopische huidaandoeningen is daarentegen onderzocht in kleinere studies en praktijkobservaties . Daarom zijn tegenwoordig ook verschillende soorten verbandmateriaal voor antibacteriële wondgenezing voorzien van colloïdaal zilver.
Toepassingen van colloïdaal zilver: inwendig gebruik
Hoewel er enkele onderzoeken zijn uitgevoerd naar uitwendig gebruik en de werkzaamheid deels is bevestigd , is er geen enkel wetenschappelijk bewijs voor het therapeutische succes van het innemen van colloïdaal zilver.
Inwendig gebruik van colloïdaal zilver zou vooral de celgroei stimuleren en het immuunsysteem versterken , en bovendien een ontgiftende werking hebben. Of het nu gaat om neurodermitis, de ziekte van Lyme, ontstekingen van het maag-darmkanaal of het tandvlees, verkoudheid of zelfs depressies en allergieën – zilverwater lijkt een wondermiddel voor allerlei toepassingen .
De stofwisseling van de bacteriën wordt hierbij geblokkeerd, waardoor ze uiteindelijk afsterven. Het drinken van colloïdaal zilver mag alleen onder medisch toezicht en met grote voorzichtigheid gebeuren, omdat de langetermijneffecten niet volledig zijn onderzocht.
Colloïdaal zilver kan op verschillende manieren worden gebruikt:
- als spoeling,
- Inhalatie
- of eenvoudige druppels zijn mogelijk.
Bij aandoeningen van het tandvlees of de mondholte wordt het zilverwater bijvoorbeeld gebruikt om mee te gorgelen; bij ontstekingen van de neusholte en verkoudheid wordt het als spray gebruikt.
Bij inwendig gebruik van zilverwater moet altijd de dosering in de gaten worden gehouden en moet het middel met veel water worden ingenomen . Daarnaast moet erop worden gelet dat het innemen van colloïdaal zilver een behandeling nooit mag vervangen, maar alleen mag aanvullen.
Meestal wordt dagelijks een klein theelepeltje ingenomen, totdat de symptomen voldoende zijn verlicht. De inname mag echter niet langer dan twee weken duren en mag alleen doorgaan zolang dit is afgesproken met een therapeut.
Let er bovendien op dat u geen grote hoeveelheden colloïdaal zilver drinkt.
Colloïdaal zilver maken met gedestilleerd water
Omdat colloïdaal zilver na verloop van tijd zijn werking verliest, is het raadzaam om het telkens te maken wanneer het nodig is. Dit kan eenvoudig thuis. Daarvoor hebt u alleen enkel of dubbel gedestilleerd water en een speciale generator met staafjes van puur zilver (meer dan 99,99%) nodig.
In de regel hebben gangbare generatoren twee zilverstaven. De staven die op de zilvergenerator zijn aangesloten, worden in verwarmd, gedestilleerd water gedompeld, waar ze al na enkele minuten zilverdeeltjes beginnen af te geven.
Hoe langer de generator ingeschakeld blijft, hoe hoger de concentratie colloïdaal zilver. Gewoonlijk wordt gestreefd naar een concentratie van 5 tot 25 ppm (parts per million). Als in plaats van gedestilleerd water kraanwater, mineraalwater of zout water wordt gebruikt om colloïdaal zilver te maken, bestaat het risico op de vorming van potentieel schadelijke zilverzouten.
Bij het gebruik van gedestilleerd water is weliswaar een constante spanning van minstens 24 volt nodig, met een langere bereidingstijd, maar daar staat tegenover dat het afgewerkte colloïdale zilver van zeer hoge kwaliteit is. Als u zelf wilt oefenen met het maken van zilverwater met gedestilleerd water, kunt u geschikt gedestilleerd water en tweemaal gedestilleerd water in onze Medicalcorner24 onlinewinkel kopen
Tweemaal gedestilleerd water AQUA BIDEST
Aqua Bidest is tweemaal gedestilleerd water met een geleidbaarheid bij het afvullen van minder dan 0,2 µS/cm.
Nu kopen
Waterdestillatieapparaat AQUADIST van Euronda
De Aquadist van Euronda is een destillatieapparaat voor de productie van gedestilleerd water door verhitting
Nu kopen
Gedestilleerd water AQUA DEST
Aqua Dest van Medicalcorner24 is gedestilleerd, niet-steriel en microgefilterd water. Zeer geschikt voor medisch en farmaceutisch gebruik.
Nu kopen
Van gedestilleerd water naar zilverwater - zo werkt het
Voorbereiding: Reinig de glazen houder grondig met gedestilleerd water om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van het colloïdale zilver niet door verontreinigingen wordt aangetast
Water toevoegen: Vul de glazen houder met gedestilleerd water. De hoeveelheid hangt af van de gewenste hoeveelheid colloïdaal zilver.
Elektroden opstellen: Bevestig een krokodillenklem aan het uiteinde van elk van de zilverstaven of de zilverdraad. Zorg ervoor dat de zilverstaven elkaar niet raken wanneer ze in het water zijn ondergedompeld.
Aansluiten op de stroombron: Sluit de vrije uiteinden van de krokodillenklemmen aan op de voeding. Zorg ervoor dat elke klem op een pool is aangesloten om een stroomkring te vormen.
Spanning instellen: Stel de voeding in op een lage spanning, idealiter tussen 24 en 30 volt. Een te hoge spanning kan leiden tot een snelle afgifte van zilverdeeltjes, wat de kwaliteit van het colloïdale zilver kan aantasten.
Start van het proces: Schakel de voeding in. U zou kort daarna kleine belletjes moeten zien ontstaan op de zilverstaven - een teken dat het proces van zilverafgifte is begonnen.
Elektrolyseduur: De tijd die nodig is om een bepaalde concentratie colloïdaal zilver te produceren, hangt af van de ingestelde stroomsterkte en de hoeveelheid water. Een algemene vuistregel is om het proces tussen 30 minuten en enkele uren te laten lopen, afhankelijk van de gewenste zilverconcentratie.
Controle: Houd het proces en de kleur van het water in de gaten. Een lichte gele verkleuring kan een aanwijzing zijn voor de vorming van colloïdaal zilver. Gebruik indien nodig een geleidbaarheidstester om de zilverconcentratie in het water te controleren.
Ionic-Pulser-elektrolyseapparaten voor de productie van colloïdaal zilver bij u thuis
Ontdek onze nieuwste toevoeging aan het assortiment - de ultramoderne Ionic-Pulser-elektrolyseapparaten voor de eenvoudige productie van hoogwaardig colloïdaal zilver voor thuisgebruik.
Medionic Ionic-Pulser® PRO3 - elektrolyseapparaat
Medionic Ionic-Pulser® standaard elektrolyseapparaat
Medionic-koffer voor Ionic-Pulser®-zilvergeneratoren
Colloïdaal zilver: alternatieve behandelmogelijkheden
Veel mensen zweren bij colloïdaal zilver als geneesmiddel. Er zijn echter ook andere natuurlijke behandelmethoden met een vergelijkbare werking. Deze zijn meestal volledig plantaardig, bijvoorbeeld tea tree-olie of echinacea. Ook natuurproducten zoals propolis en aloë vera behoren hiertoe. Deze methoden zijn in Duitsland bekender en uitgebreider onderzocht dan colloïdaal zilver.
| Methode | Voordelen | Nadelen |
| Tea tree-olie (wordt gewonnen uit de bladeren van de Australische theeboom (Melaleuca alternifolia) en staat bekend om de sterke antimicrobiële eigenschappen) |
Zeer effectief bij huidproblemen Sterke antimicrobiële werking |
Alleen geschikt voor uitwendig gebruik Kan huidirritatie veroorzaken |
| Kan huidirritatie veroorzaken Propolis (is een natuurproduct dat door bijen wordt gemaakt. Het wordt vaak “bijenkit” genoemd en door bijen gebruikt om hun bijenkorf af te dichten en te steriliseren) |
Natuurlijk product Brede antimicrobiële werking |
Onaangename smaak Hoger risico op allergieën |
|
Echinacea (ook bekend als zonnehoed, is een plantengeslacht uit de composietenfamilie)
|
Helpt bij verkoudheid Versterkt het immuunsysteem |
Allergische reacties mogelijk Antimicrobiële werking slechts beperkt Helpt meestal alleen ter voorkoming |
|
Aloë vera (is een plant waarvan de gel uit de bladeren voor verschillende doeleinden wordt gebruikt)
|
Bevordert de wondgenezing Meestal goed verdraagbaar |
Antimicrobiële werking slechts beperkt Kan bij inwendig gebruik een laxerende werking hebben |
De keuze voor een geschikte methode moet altijd worden gemaakt op basis van de individuele toepassingsgebieden en met inachtneming van de persoonlijke verdraagbaarheid.
Houd er rekening mee dat colloïdaal zilver in Duitsland niet is toegelaten als geneesmiddel, terwijl andere methoden, zoals bijvoorbeeld echinacea, uitgebreider zijn onderzocht.
FAQ – Veelgestelde vragen
Wat wordt verstaan onder zilverwater?
Colloïdaal zilver, ook wel “zilverwater” genoemd, is een natuurlijke stof die vóór de ontwikkeling van moderne ontstekingsremmers en infectiebestrijders zoals antibiotica werd gebruikt om inwendige en uitwendige infecties te behandelen. Omdat zilverwater, in tegenstelling tot synthetisch of semisynthetisch geproduceerde werkzame stoffen, alleen bestaat uit zilverdeeltjes opgelost in gedestilleerd water, is het dankzij de biologische samenstelling een vast onderdeel van de alternatieve geneeskunde geworden. Zilverwater is momenteel in Duitsland niet toegelaten als geneesmiddel. Daarom wordt het product vaak verkocht als gezichtstonic of als zuiver water voor technische toepassingen.
Hoe gevaarlijk is colloïdaal zilver?
Colloïdaal zilver is als geneesmiddel grotendeels klinisch ononderzocht. Het is daarom niet mogelijk om het volledig als gevaarlijk of ongevaarlijk te bestempelen. Het is bekend dat zilver bacteriën en virussen kan doden. Een verhoogde inname kan echter leiden tot gezondheidsproblemen , omdat zilver van nature niet in het menselijk lichaam voorkomt. In het algemeen geldt dat vooral bij inwendig gebruik altijd voorzichtigheid geboden is.
Bij gebrek aan wetenschappelijk erkend bewijs – zowel voor de werkzaamheid als voor mogelijke bijwerkingen – berust de beoordeling van het middel uitsluitend op ervaringsverhalen van gebruikers. Eventuele bijwerkingen kunnen natuurlijk ook worden toegeschreven aan verontreinigde of inferieure producten en onjuist gebruik.
Hoe ziet colloïdaal zilver eruit?
De kleur van colloïdaal water hangt grotendeels af van de deeltjesgrootte van de zilverdeeltjes . Als de zilverionen met behulp van elektrolyse zijn verkregen, zijn ze zo klein dat het zilverwater meestal volledig helder is en er optisch dus niet anders uitziet dan water. Colloïden die mechanisch met molens zijn vervaardigd, zijn aanzienlijk groter. Daarbij kunnen de deeltjes verschillende groottes hebben, waardoor de kleur van de oplossing – afhankelijk van de lichtbreking – kan variëren van geelachtig tot bruinachtig .
De kleur van colloïdaal zilver geeft daarom informatie over het productieproces. Kwaliteitskenmerken kunnen worden afgeleid uit de troebelheid – een hoogwaardig product moet altijd helder en doorzichtig zijn, omdat troebelheid op verontreinigingen wijst.
Waar staat ppm voor?
Ppm is geen gewichtseenheid, maar een aanduiding van verhoudingen. Het staat voor "parts per million" en beschrijft hoeveel elementair zilver een oplossing bevat, waarbij 1 ppm overeenkomt met één deel per miljoen delen. Naarmate de elektrolyse langer duurt, worden de zilverdeeltjes groter, waardoor de ppm-concentratie toeneemt.
10 ppm, 25 ppm, 50 ppm of 100 ppm - welk zilverwater moet ik gebruiken?
Op het eerste gezicht lijkt de keuze eenvoudig: een hoger zilvergehalte per liter, uitgedrukt in meer mg of hogere ppm-waarden, suggereert een betere kwaliteit. De werkelijkheid is echter complexer. Om de ppm-waarden te verhogen, moet er langere tijd elektrische stroom door zilverstaven worden geleid, waardoor er meer van het edelmetaal oplost. Daarbij ontstaan echter geen extra, maar grotere zilverdeeltjes. Bepalend voor de kwaliteit van colloïdaal zilver is het totale oppervlak, dat bij een groot aantal kleine deeltjes groter is dan bij een klein aantal grotere deeltjes. De optimale deeltjesdichtheid ligt doorgaans bij concentraties van 10 tot 25 ppm. Bij langere elektrolyse, hoewel de ppm-waarden stijgen, hebben de deeltjes de neiging samen te klonteren en grotere aggregaten te vormen.
Kan colloïdaal zilver bij dieren worden gebruikt?
Colloïdaal zilver kan ook worden gebruikt bij honden, katten, paarden en vee, zonder dat er bekende problemen of bijwerkingen zijn gemeld. Het wordt vaak in de vorm van druppels gebruikt bij klachten zoals bindvliesontsteking, oorontsteking of open wonden. Daarnaast worden vaak zelfgemaakte crèmes op basis van colloïdaal zilver gebruikt. Ook bij aandoeningen in de mond en tandvleesontstekingen vertrouwen veel huisdiereigenaren en boeren op dit middel.
Kan colloïdaal zilver dagelijks worden gebruikt?
Dagelijks gebruik van colloïdaal zilver is niet nodig. Bij inwendig gebruik dient colloïdaal zilver als middel voor specifieke noodsituaties, waarin het immuunsysteem duidelijk overbelast lijkt, bijvoorbeeld tijdens het griepseizoen, bij ernstige infecties of bij gezondheidsproblemen tijdens de vakantie. Het is echter geen voedingssupplement dat bedoeld is voor dagelijks gebruik en mag ook niet uitsluitend preventief worden gebruikt.
