Hoe kun je ondanks incontinentie een actief leven leiden en zonder zorgen aan het dagelijks leven deelnemen? Dat vragen veel mensen zich af die last hebben van incontinentieklachten. Van mogelijk slechts af en toe optredende blaaszwakte tot ernstige urine-incontinentie of zelfs fecale incontinentie bestaan er verschillende gradaties. Deze gaan deels gepaard met aanzienlijke beperkingen van de levenskwaliteit.
Of er nu slechts een druppel urine in de broek loopt tijdens een flinke lachbui - vooral vrouwen hebben vaak last van de zogenaamde aandrangincontinentie - of de darm zich ongewild leegt - incontinentie beschrijft het onvermogen van het lichaam om urine of ontlasting bewust op te houden. Er wordt onderscheid gemaakt tussen urine- en fecale incontinentie. Beide varianten kunnen door verschillende lichamelijke of psychische oorzaken ontstaan.
Incontinentie is een bijzonder vernederende aandoening, maar mensen die ermee te maken hebben, staan er niet volledig machteloos tegenover. Vooral bij veel vormen van urine-incontinentie kan fysiotherapie of medicatie verlichting bieden. In sommige gevallen kunnen operaties helpen - bijvoorbeeld wanneer fistels of een vergrote prostaat het probleem veroorzaken. Dankzij moderne hulpmiddelen is het bovendien mogelijk om zelfs bij sommige ernstige vormen van incontinentie een waardig leven te blijven leiden.
In de online-shop van Medicalcorner24® vindt u een uitgebreid assortiment incontinentieproducten voor verschillende gradaties van incontinentie. Naast incontinentieartikelen voor dagelijks gebruik, zoals incontinentiebroekjes of incontinentieslips, leveren wij ook materiaal voor gebruik in het ziekenhuis, verpleeghuis of de thuiszorg.
In dit artikel willen we ingaan op de verschillende vormen van urine- of fecale incontinentie en de oorzaken, gevolgen en mogelijke therapieën beschrijven. In dit verband stellen wij u de talrijke incontinentieproducten uit ons assortiment voor, die u online tegen aantrekkelijke prijzen kunt kopen.
Als u zelf aan een vorm van incontinentie lijdt, raden wij u aan een arts te raadplegen. Alleen zo kunnen de precieze oorzaken worden vastgesteld en passende tegenmaatregelen worden genomen. In veel gevallen kan een therapie verlichting bieden of het probleem verhelpen. Hoe eerder u zich aan een deskundige toevertrouwt, hoe beter. Uiteindelijk mogen ook de psychische gevolgen van een dergelijke aandoening niet worden onderschat. Incontinentiepatiënten staan er niet alleen voor - laat u helpen.
Hier ziet u een overzicht van de onderwerpen in dit artikel. Met één muisklik kunt u rechtstreeks naar de sectie springen die u het meest interesseert.
- Verschillende vormen van urine-incontinentie
- Verschillende soorten fecale incontinentie
- Behandeling en therapie van urine-incontinentie
- Behandeling en therapie van fecale incontinentie
- Incontinentiemateriaal en hulpmiddelen bij incontinentie in één overzicht
- Vergoeding van incontinentiemateriaal door de zorgverzekeraar
Medische beoordeling van de betreffende vorm van incontinentie is zeer belangrijk
Verschillende vormen van incontinentie en hun oorzaken
Operatieve ingrepen in de buik kunnen onder bepaalde omstandigheden incontinentie veroorzaken. Bij vrouwen kan de vagina of baarmoeder tijdens zwangerschappen of als gevolg van operaties verzakken. Dit leidt vaak tot urine-incontinentie.
Ook kunnen bijwerkingen van verschillende medicijnen of alcoholgebruik bestaande incontinentie versterken. Dit is bijvoorbeeld het geval bij sommige antidepressiva of neuroleptica. Hieronder beschrijven we verschillende vormen van incontinentie, de oorzaken ervan en beproefde behandelingsmethoden.
Verschillende vormen van urine-incontinentie
Er is sprake van urine-incontinentie wanneer de blaas niet langer in staat is om urine betrouwbaar op te slaan en zich gecontroleerd te legen. Normaal gesproken vult de blaas zich tot het moment waarop we voelen dat het „tijd” is om naar het toilet te gaan. Gezonde mensen kunnen dan op het gewenste moment plassen. Tijdens dit proces ontspant de sluitspier, die de blaas tot dan toe gesloten hield, en trekt de eerder ontspannen blaasspier samen en drukt op de blaas.
De bekkenbodemspieren spelen eveneens een belangrijke rol, omdat ze zich samen met de sluitspier aanspannen of ontspannen. Urine-incontinentie is vaak het gevolg van beschadigde of verzwakte bekkenbodemspieren.
Stressincontinentie
Bij deze vorm van urine-incontinentie wordt onvrijwillig urine verloren zodra de blaas aan een bepaalde belasting wordt blootgesteld. Deze vorm staat ook bekend als stressincontinentie. Vaak zijn een hartelijke lach of hoest al voldoende om ten minste een paar druppels urine te verliezen. Ook het tillen van zware voorwerpen kan het ongewilde urineverlies bevorderen. Vrouwen hebben aanzienlijk vaker dan mannen last van stressincontinentie.
Vaak zijn verzwakkingen of verwondingen van de bekkenbodemspieren verantwoordelijk voor de incontinentie. Bij mannen kunnen verwondingen aan de bekkenbodem als gevolg van prostaatoperaties de oorzaak zijn. De bekkenbodemspieren kunnen ook door valpartijen, mechanische inwerking of een te hoge gewichtsbelasting beschadigd raken. Overgewicht behoort daarom tot de belangrijkste risicofactoren voor de meeste vormen van urine-incontinentie. Daarnaast kan de oorzaak van stressincontinentie liggen in irritaties en beschadigingen van de zenuwen.
Urge-incontinentie
Deze vorm van incontinentie dankt zijn naam aan de vrijwel permanente aandrang om te plassen waar mensen met deze aandoening last van hebben. Ze staat ook bekend als urge-incontinentie (urge = Engels voor "drang"). Bij urge-incontinentie geeft de blaas al een signaal om zich te legen wanneer deze nauwelijks gevuld is. Het gevoel dat men zich moet ontlasten wordt overweldigend. Mensen met deze aandoening kunnen zich in het dagelijks leven zelden onbezorgd verplaatsen, omdat de aandrang al tijdens het winkelen of een wandeling in het park kan optreden. Aan langere uitstapjes valt nauwelijks te denken - tenzij er altijd een toilet in de buurt is.
Urge-incontinentie kan psychische oorzaken hebben en treedt vaak op in combinatie met een zwakke bekkenbodem. Ook hier zijn vrouwen vaker getroffen - de zwakke "meisjesblaas" is een regelrecht cliché. Als dat de enige oorzaak is, zijn de behandelingskansen door bekkenbodemtraining goed.
Maar ook zenuwbeschadigingen of neurologische aandoeningen zoals Alzheimer, multiple sclerose of Parkinson kunnen urge-incontinentie veroorzaken. Deze kan ook optreden in verband met hartinfarcten, beroertes of diabetes mellitus. Daarnaast kunnen blaasstenen of blaasontstekingen de blaas zo irriteren dat er een bijna onbeheersbare aandrang ontstaat.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen twee varianten van aandrangincontinentie:
Motorische aandrangincontinentie: Deze wordt meestal veroorzaakt door neurologische aandoeningen en leidt tot overmatig frequente samentrekkingen van de blaas, onafhankelijk van de mate waarin deze gevuld is.
Sensorische aandrangincontinentie: De blaas stuurt foutieve signalen naar de hersenen, die vervolgens de samentrekking van de blaas „bevelen". Vaak veroorzaken ontstekingen of kanker deze vorm van urine-incontinentie.
Gemengde incontinentie
Bij gemengde incontinentie komen stressincontinentie en aandrangincontinentie samen voor. Getroffenen hebben last van een sterke plasdrang die ze niet kunnen beheersen. Vaak wordt ongewild urine verloren. Gewoonlijk is een van de vormen van incontinentie sterker ontwikkeld dan de andere.
De oorzaken zijn dezelfde als bij afzonderlijk optredende aandrang- of inspanningsincontinentie. Bij vrouwen wordt gemengde incontinentie soms waargenomen als gevolg van een zwangerschap of een baarmoederverzakking of vaginale verzakking.
Overloopincontinentie
Bij overloopincontinentie is de blaasuitgang sterk vernauwd of geblokkeerd, waardoor er slechts zeer weinig urine kan wegstromen. De blaas vult zich volledig, maar kan niet helemaal worden geleegd. Pas wanneer er voldoende druk is opgebouwd, overwinnen kleine hoeveelheden urine de blokkade en druppelen ze ongewild naar buiten.
Het ongemak dat wordt veroorzaakt door een overvolle blaas, in combinatie met de angst dat het weer „in de broek gaat", maakt het leven van mensen met deze aandoening zwaar. Zonder hulpmiddelen zoals incontinentieslips zou het nauwelijks mogelijk zijn om onbelemmerd aan het dagelijks leven deel te nemen.
Mannen hebben het vaakst last van overloopincontinentie. Vaak is een vergrote prostaat de oorzaak van de klachten. Maar ook tumoren kunnen de blaasuitgang vernauwen. Wanneer een obstructie de urineafvoer belemmert, spreekt men van obstructieve overloopincontinentie.
Functionele overloopincontinentie ontstaat wanneer de blaasspieren te zwak zijn om samen te trekken en de blaas te legen. Ook hierbij stroomt er pas urine weg wanneer de blaas al zeer vol is. Zenuwbeschadigingen - zoals die bijvoorbeeld kunnen ontstaan als gevolg van diabetes mellitus - kunnen de oorzaak zijn. Sterke kalmeringsmiddelen veroorzaken soms eveneens verslapping van de blaasspieren.
Reflexincontinentie
Ook bekend als neurogene urine-incontinentie, is deze vorm van incontinentie het gevolg van neurologische schade of aandoeningen. Wie hieraan lijdt, kan niet voorspellen wanneer de eigen blaas zich leegt. Het plassen kan op elk moment optreden - in aanvallen, reflexmatig. Mannen en vrouwen worden in gelijke mate getroffen door reflexincontinentie. Er wordt onderscheid gemaakt tussen twee verschillende vormen van deze aandoening:
Spinale reflexincontinentie: Zenuwaandoeningen of ruggenmergletsels zijn mogelijke oorzaken. Deze vorm van incontinentie kan optreden bij dwarslaesies.
Supraspinale reflexincontinentie: Ziekten zoals dementie, Parkinson of beroertes kunnen de hersenen zo beschadigen dat reflexincontinentie wordt veroorzaakt.
Extra-urethrale urine-incontinentie:
Deze vorm van incontinentie is aangeboren of wordt veroorzaakt door een fistel. Fistels zijn kanaaltjes die bijvoorbeeld als gevolg van ontstekingen in het weefsel ontstaan. Als zo'n fistel een verbinding vormt tussen de blaas en de anus (bij vrouwen kan ook de vagina betrokken zijn), lekt er urine uit deze lichaamsopening. Afhankelijk van het verloop van de fistels in het lichaam kan in sommige gevallen zelfs urine door de huid sijpelen.
Het is niet verwonderlijk dat getroffenen zich nauwelijks in het openbaar durven te vertonen. De angst voor ongelukjes en de schaamte wanneer het „gebeurt", zijn groot - de psychische belasting is enorm. In veel gevallen is het echter mogelijk extra-urethrale urine-incontinentie operatief te verhelpen. Het is daarom dringend aan te raden medische hulp in te schakelen.
Verschillende soorten fecale incontinentie
Bij fecale incontinentie - ook darmincontinentie genoemd - verliezen de betrokkenen de controle over winden en ontlasting. In milde gevallen hebben zij last van winderigheid of het ongecontroleerd verliezen van darmslijm en vloeibare bestanddelen van de ontlasting. In ernstige gevallen blijft het niet bij een "remspoor" in het ondergoed - ook vaste ontlasting kan niet meer worden opgehouden.
Fecale incontinentie wordt ingedeeld in drie ernstgradaties:
- Partiële incontinentie van de eerste graad: frequent ongecontroleerd laten van winden. Het naar buiten komen van kleine hoeveelheden vloeibare ontlasting, met zichtbare sporen in het ondergoed.
- Partiële incontinentie van de tweede graad: de symptomen van de eerste graad nemen toe. Bovendien komt vloeibare ontlasting ongecontroleerd naar buiten.
- Totale incontinentie (fecale incontinentie van de derde graad): de controle over het ophouden van de darminhoud gaat volledig verloren. Ook vaste ontlasting komt ongecontroleerd naar buiten.
Oorzaken van fecale incontinentie
Aandoeningen of verwondingen van het anorectum (de endeldarm of de sluitspier) zijn de meest voorkomende oorzaken van fecale incontinentie. De endeldarm is het deel van de darm waarin de ontlasting tot de uitscheiding wordt opgeslagen. Een gevulde endeldarm wekt het gevoel op dat men naar het toilet moet. Een gezond persoon kan de sluitspier gesloten houden totdat hij naar het toilet gaat.
De volgende omstandigheden kunnen ertoe leiden dat de controle over de continentie van het menselijk lichaam verloren gaat:
- Bekkenbodemzwakte: net als bij urine-incontinentie ligt ook aan fecale incontinentie vaak een verzwakte bekkenbodemspier ten grondslag. Vooral oudere of langdurig bedlegerige patiënten worden getroffen.
- Verwondingen aan het anale gebied: bij ongevallen of operaties kunnen de sluitspier of darmzenuwen beschadigd raken. Bij vrouwen ontstaan dergelijke verwondingen soms als gevolg van een bevalling.
- Prolaps of sterk uitgesproken aambeien: een prolaps is een verzakking - het naar buiten komen - van de endeldarm of het rectum uit de anus. Ernstig geïrriteerde of al naar buiten komende aambeien kunnen op een dergelijke ontwikkeling wijzen en moeten altijd door een arts worden onderzocht.
- Ontstekingsziekten: de ziekte van Crohn behoort bijvoorbeeld tot de darmziekten die chronische ontstekingen veroorzaken, blijvende zenuwschade kunnen veroorzaken en fecale incontinentie kunnen veroorzaken.
- Neurologische aandoeningen: multiple sclerose, parkinson of dementie kunnen gepaard gaan met fecale incontinentie.
- Kanker: Als zich tumoren in het anorectale gebied vormen, kan eveneens fecale incontinentie ontstaan.
- Bijwerkingen van medicijnen: sommige medicijnen werken laxerend of veroorzaken verslapping van de bekkenbodemspieren.
- Verstopping: een vezelarme voeding, gecombineerd met te weinig vochtinname, bevordert het ontstaan van verstopping. Verharde ontlasting vormt een barrière waar alleen vloeibare ontlasting langs kan sijpelen. Vaak voorkomende ernstige verstopping bevordert het ontstaan van vergrote aambeien en kan leiden tot darmbeschadigingen.
- Diarreeziekten: verschillende aandoeningen veroorzaken oncontroleerbare diarree. Deze vorm van fecale incontinentie verdwijnt meestal vanzelf. Alleen wanneer het immuunsysteem de veroorzakende aandoening niet kan bestrijden, kan aanhoudende diarree door het daarmee gepaard gaande vochtverlies levensbedreigend worden. Diarree kan ook optreden als bijwerking van medicijnen, door alcoholgebruik of na het eten van voedingsmiddelen die niet worden verdragen.
Incontinentie - behandeling en therapie
In veel gevallen is incontinentie te behandelen. Daarbij hangt veel af van de vorm en ernst van de aandoening, en van de leeftijd en de algehele gezondheidstoestand van de patiënt. Hoe eerder u een arts bezoekt, hoe beter.
Veel mensen met deze aandoening schamen zich ervoor en willen zich niet aan een vreemde toevertrouwen. Maar gespecialiseerde artsen weten precies wat ze moeten doen en kunnen tegenmaatregelen nemen en hulpmiddelen zoals incontinentieslips of incontinentiebroekjes voorschrijven.
Behandeling en therapie bij urine-incontinentie
- Bekkenbodemtraining: Gerichte training van de bekkenbodemspieren kan in veel gevallen helpen en dient ook ter preventie. Deze therapie omvat specifieke spiertraining, maar maakt patiënten ook bewust van verkeerde houdingen en onnodige belastingen die in het dagelijks leven moeten worden vermeden. De bekkenbodem is een groot spieroppervlak dat letterlijk de bodem van onze onderbuik vormt. De enige zwakke plekken zijn de openingen voor de endeldarm, urinebuis en vagina. Wanneer urine of ontlasting wordt uitgescheiden, ontspant de bekkenbodem. Op alle andere momenten ondersteunt hij de inwendige organen in het bekkengebied. De bekkenbodemspieren moeten bovendien enige lichamelijke belasting verdragen - bijvoorbeeld bij het tillen van zware lasten.
- Biofeedbacktraining: Als neurologische Störungen das Gefühl der Patienten für den Beckenbodenbereich beeinträchtigen, kann Biofeedbacktraining helfen. Dazu wird eine Sonde in den Enddarm oder die Scheide eingeführt, die ein Signal auslöst, sobald sich die Muskulatur zusammenzieht. Anhand dieser Signaltöne oder -lichter können die Patienten ihre Beckenbodenmuskulatur gezielt trainieren.
- Elektrotherapie: Daarnaast kunnen de bekkenbodemspieren ook met elektrotherapie worden gestimuleerd. Daarbij worden zwakke elektrische impulsen naar de spieren geleid, waardoor deze gericht en pijnloos kunnen worden getraind.
- Lichaamsgewicht verminderen: Als de bekkenbodem door overgewicht wordt belast, worden daarnaast trainings- en voedingsprogramma's voor gewichtsverlies aanbevolen.
- Blaastraining en toilettraining: Wie al toegeeft aan de eerste tekenen van aandrang om te plassen, „programmeert" zijn blaas er na verloop van tijd op om zich vroegtijdig te legen. Blaastraining onder medisch toezicht helpt de blaassluitspier te versterken en het regelmatig legen van de blaas zonder aandrang te bevorderen. Tijdens de toilettraining moeten patiënten bijhouden wanneer zij hebben geplast, hoeveel urine is uitgescheiden en hoeveel zij hebben gedronken. Een specialist gebruikt deze gegevens om een dagschema met vaste drinkmomenten en toiletbezoeken op te stellen.
- Kanker: Als zich tumoren in het anorectale gebied vormen, kan eveneens fecale incontinentie ontstaan.
- Medicamenteuze behandelingen: Bij aandrangincontinentie kunnen krampstillende medicijnen verlichting bieden. Incontinentie die bij vrouwen door hormonale veranderingen tijdens de menopauze ontstaat, kan onder bepaalde omstandigheden met hormoontherapie worden behandeld.
- Katheter: Als reflexincontinentie niet op een andere manier kan worden behandeld, zijn betrokkenen aangewezen op katheters om de blaas te legen. Katheters worden ook gebruikt bij overloopincontinentie.
- Operatie: In geval van letsel, aangeboren afwijkingen of tumoren kan incontinentie soms door een operatieve ingreep worden behandeld. Extra-urethrale incontinentie die door fistels wordt veroorzaakt, moet operatief worden behandeld. Ook een vergrote prostaat kan worden geopereerd om overloopincontinentie te genezen. Er zijn ook gevallen bekend waarin een zogenaamde blaaspacemaker patiënten met urine-incontinentie heeft geholpen. Beschadigde urinebuizen kunnen in sommige gevallen met steunende implantaten worden hersteld. Een operatie moet echter altijd het laatste redmiddel zijn wanneer niet-invasieve therapieën geen succes hebben.
Behandeling en therapie bij fecale incontinentie
- De bekkenbodem trainen: Ook bij fecale incontinentie behoort bekkenbodemtraining tot de belangrijkste preventieve maatregelen. De training kan darmzwakte tegengaan, waarbij de darmbewegingen afnemen. Vrouwen die als gevolg van hormonale veranderingen tijdens de menopauze last hebben van verzwakt bindweefsel, hebben eveneens baat bij een getrainde bekkenbodem.
- Toilettraining: kan ter ondersteuning worden ingezet. Daarbij wordt bijgehouden wanneer de ontlasting is geproduceerd. Ook de kleur van de ontlasting kan aanwijzingen geven voor aandoeningen en andere problemen. Aan de hand van de gemeten gegevens maakt de behandelend arts een toiletschema voor de stoelgang. De toilettraining is erop gericht de sluitspier te versterken en de controle over de eigen stoelgang te behouden. Een sterke bekkenbodem verlicht de taak van de sluitspieren en de endeldarm.
- Elektrotherapie: In sommige gevallen kunnen de betrokken spieren met elektrotherapie worden gestimuleerd. Zelfs het implanteren van een pacemaker kan worden overwogen. Deze moet verstoorde communicatie tussen de hersenen en de organen en spieren van het bekken weer in goede banen leiden. Dergelijke behandelingen moeten uiteraard altijd medisch worden onderzocht.
- Operatie: Een beschadigde sluitspier kan mogelijk door een operatieve ingreep worden hersteld. Sommige chirurgen hebben zich zelfs in dit gebied gespecialiseerd. Ook de implantatie van een kunstmatige sluitspier is mogelijk. Een operatie kan bovendien worden overwogen bij een verzakte dikke darm.
Incontinentie voorkomen - wat kunt u doen?
U kunt veel doen om het ontstaan van incontinentieproblemen naarmate u ouder wordt te voorkomen. We hebben al beschreven hoe bekkenbodemtraining veel incontinentieproblemen tegengaat. Maar ook heel gewone, dagelijkse beweging kan helpen. Ga veel wandelen, blijf niet te lang zitten of doe elke dag wat gymnastiek.
Yoga biedt eveneens veel oefeningen die de bekkenbodem op een zachte manier versterken. Veel oefeningen die u tijdens een bekkenbodemtherapie zou doen, zijn inderdaad vergelijkbaar opgebouwd.
Beweging en een evenwichtige voeding zijn belangrijk om een gezond gewicht te behouden. Veel vormen van incontinentie ontstaan door ernstig overgewicht. Vermijd het dragen en verkeerd tillen van (te) zware lasten. Daardoor wordt er grote druk uitgeoefend op de bekkenbodem.
Eet en drink niets wat de darmen of blaas kan irriteren. Drink elke dag voldoende en zorg voor een vezelrijke voeding. Voedingsvezels, zoals die bijvoorbeeld voorkomen in volkorenproducten, noten, fruit of groenten, zorgen voor een groter ontlastingsvolume, over het algemeen zachtere ontlasting en een snellere spijsvertering.
Voldoende drinken is belangrijk, zodat de voedingsvezels - de vezels van plantaardig materiaal - kunnen opzwellen. De ontlasting moet gemakkelijk en zonder bewuste inspanning kunnen worden uitgescheiden.
In principe geldt: Bespreek incontinentie met uw arts of arts. Zij zijn gekwalificeerd en in staat om uw individuele situatie te beoordelen en een diagnose te stellen. Dankzij de medische geheimhoudingsplicht kunt u rekenen op volledige discretie.
Er zijn veel mogelijkheden om incontinentie te behandelen en hulpmiddelen te gebruiken, zodat u een normaal leven kunt blijven leiden.
Incontinentiemateriaal en -hulpmiddelen in één overzicht
Hoewel incontinentie vaak kan worden behandeld, kan het even duren voordat de maatregelen resultaat hebben. Gelukkig bestaat er een ruime keuze aan hoogwaardig incontinentiemateriaal en incontinentiehulpmiddelen die het dagelijks leven van mensen met incontinentie gemakkelijker maken. Hiertoe behoren bijvoorbeeld incontinentieslips en speciale incontinentieonderbroeken.
Daarnaast zijn er verschillende hulpmiddelen voor de verzorging van personen met incontinentie die zichzelf niet kunnen helpen. Zo zijn er bijvoorbeeld incontinentieonderleggers en matrasbescherming tegen vocht. Dergelijke producten worden ook gebruikt bij de intramurale of thuiszorg van bedlegerige patiënten.
Vanwege de verschillende anatomie van mannen en vrouwen zijn veel incontinentieproducten vaak verkrijgbaar in varianten voor beide geslachten. Vooral onder mannen was deze aandoening lange tijd een taboe. Tegenwoordig worden er echter talrijke incontinentieproducten speciaal voor mannen aangeboden.
Een toilet is niet altijd binnen handbereik - toilettraining helpt om het langer vol te houden
Vrij bewegen in het dagelijks leven - ondanks incontinentie
Incontinentie beperkt de mobiliteit in het dagelijks leven aanzienlijk. Dit is een van de aspecten waar mensen met incontinentie het meest onder lijden. Dankzij speciaal aangepaste onderkleding is er tegenwoordig echter een ruime keuze aan hulpmiddelen om de persoonlijke vrijheid terug te winnen.
Incontinentiebroeken en incontinentieslips hebben als groot voordeel dat ze onder normale dagelijkse kleding kunnen worden gedragen. Deze incontinentiebroekjes zijn zo slim ontworpen dat er vrijwel geen zichtbare lijnen onder de kleding ontstaan. Absorptiekussens in de slips nemen vocht op en absorberen onaangename geuren.
Wie last heeft van incontinentie, kan zich dankzij incontinentie-ondergoed weer vrij bewegen. In de wetenschap dat er geen vlek in de broek en geen geuroverlast ontstaat, kunnen weer sociale contacten worden onderhouden. Ook sportieve activiteiten of langere uitstapjes worden weer mogelijk.
Incontinentieslips voor dames en heren zijn verkrijgbaar in verschillende maten. De meeste merken zijn verkrijgbaar in varianten met verschillende absorptievermogens voor verschillende gradaties van incontinentie. Bij aandrang- of urge-incontinentie gaat er vaak maar een paar druppels „in de broek”. Als er ook sprake is van fecale incontinentie, zijn daarentegen sterkere incontinentiebroeken nodig.
Incontinentie-inleggers en incontinentieverbanden
Incontinentie-inleggers en incontinentieverbanden zijn een alternatief voor incontinentieslips. Het gaat om inlegkruisjes of voorgevormde verbanden die, net als een maandverband, in het ondergoed worden gelegd.
Incontinentieverbanden hebben kleefstrips waarmee ze net als een verband in het ondergoed worden bevestigd. Deze hulpmiddelen worden aanbevolen bij lichte blaaszwakte tot en met matige urine-incontinentie.
MoliCare® Pads van Hartmann zijn een voorbeeld van incontinentieverbanden. Ze zijn dermatologisch getest, hebben een anatomische vorm en neutraliseren betrouwbaar ongewenste geuren.
Incontinentieverbanden zijn dankzij extra lekvrije elastische boorden ook geschikt bij ernstige urine-incontinentie of bij fecale incontinentie. Ze kunnen bovendien door bedlegerige patiënten worden gedragen. Vanwege hun formaat moeten de verbanden samen met netbroekjes of andere fixatiebroekjes worden gedragen.
Liggen en zitten bij incontinentie - wat biedt bescherming?
Zowel zittend als liggend is incontinentie even aanwezig als tijdens lichamelijke activiteit. Juist in hun eigen huis willen betrokkenen niet voortdurend incontinentie-ondergoed dragen. Ook bij thuiszorg of intramurale zorg is het vaak effectiever om niet het onderlichaam van de patiënten, maar de ondergrond waarop zij slapen van incontinentiebescherming te voorzien. Speciale incontinentieverbanden, onderleggers en beschermhoezen bieden bescherming voor meubels en matrassen bij incontinentie.
Incontinentieonderleggers dienen voornamelijk ter bescherming van matrassen, ligbanken of brancards. Natuurlijk kunnen ze ook als een tegen vocht beschermende onderlegger op andere zitmeubels worden gebruikt. Incontinentieonderleggers worden vaak gebruikt in klinieken en verpleeghuizen. De maten en varianten variëren van kleine bedonderleggers die het gebied onder het bekken bedekken, tot onderleggers die als hoeslaken complete matrassen bedekken.
Onderleggers voor incontinentie bestaan uit sterk absorberende cellulose met vlieslagen die vloeistoffen zoals urine opnemen. Ze bevatten bovendien doorgaans geurbindende werkzame stoffen. Een polyethyleenfolie of vergelijkbaar materiaal met een antislipbuitenkant voorkomt dat vocht doorsijpelt. Dergelijke onderleggers bieden betrouwbare incontinentiebescherming - vooral tegen urine-incontinentie. Ze zijn verkrijgbaar in verschillende maten. Daarnaast zijn er verschillende diktes, van 4-laagse onderleggers voor lichte vormen van incontinentie tot bijzonder krachtige 12-laagse incontinentieonderleggers.
Voor kortdurende bescherming kunnen kleinere matten worden gebruikt. Producten zoals de incontinentiebedmat van Careline overtuigen door hun antislipwerking, vormvastheid en hoge absorptievermogen. Tijdens onderzoeken op een onderzoeksbank kunnen dergelijke bedmatten onder het bekken van de patiënt worden gelegd. Ze kunnen ook als vochtbescherming op zitmeubels worden gebruikt.
Ter bescherming van fauteuils of stoelen zijn waterdichte zitmatten geschikt, zoals die bijvoorbeeld door Behrend worden gemaakt. Deze polyester zitmatten zijn verkrijgbaar in verschillende kleuren. Bovendien hebben ze als voordeel dat ze meer op kleine kleedjes lijken en niet aan een medisch hulpmiddel doen denken. Zo bieden ze discrete bescherming voor meubels in huis.
Een zeer veilige bescherming tegen incontinentie voor matrassen bieden wegwerp-beschermlakens, zoals de Vala®Protect special van Hartmann. Deze lakens bieden een zeer goede bescherming voor matrassen. Ze zijn zeer scheurvast en hebben een zijwaartse lekbescherming. Bovendien zijn ze zacht en soepel, zodat je erop kunt slapen zoals op gewone lakens.
Hulpmiddelen bij incontinentie - verschillen tussen vrouw en man
De anatomische verschillen tussen vrouw en man vereisen bij sommige vormen van incontinentie verschillende hulpmiddelen.
Urinaalcondoom voor mannen - alternatief voor de katheter
Het urinaalcondoom wordt net als een gewoon condoom omgedaan, maar heeft aan de punt een slangaansluiting. Daarop kan de slang van een been- of bedzak worden bevestigd, waarin de urine wordt afgevoerd. Urinaalcondooms zijn gemaakt van siliconen en latex en kunnen tot 24 uur achter elkaar worden gedragen. Ze bieden discrete bescherming, omdat de beenzak onder de kleding kan worden verborgen.
Voordeel: Urinecondooms maken het gebruik van een katheter (behalve bij overloopincontinentie) overbodig. Terwijl de katheter door een arts wordt ingebracht, kunnen betrokkenen het urinecondoom eenvoudig zelf omdoen. Mannen met aandrang- of stressincontinentie kunnen zich dankzij dit hulpmiddel weer vrijer bewegen.
Pessaria - hulpmiddelen bij vrouwelijke urine-incontinentie
Pessaria zijn meestal ringvormige of ovale hulpmiddelen die zijn aangepast aan de vorm van de vrouwelijke geslachtsorganen. Ze worden gebruikt om incontinentieproblemen tegen te gaan die zijn veroorzaakt door anatomische veranderingen, zoals baarmoederverzakkingen. Pessaria kunnen samen met incontinentieslips worden gedragen. De behandelend gynaecoloog bepaalt of een pessarium zinvol is en welke vorm moet worden gebruikt.
Hulpmiddelen voor de intramurale zorg van patiënten met incontinentie
Naast incontinentieartikelen die vooral dienen om de mobiliteit en deelname aan het dagelijks leven te behouden, zijn er ook incontinentieproducten die voornamelijk worden gebruikt bij intramurale zorg of thuiszorg voor bedlegerige personen. Hiertoe behoren bijvoorbeeld steriele katheters met accessoires zoals ventielen en afsluitdoppen, evenals complete kathetersets. Een blaaskatheter wordt bijvoorbeeld ingebracht om de blaas volledig te legen bij reflexincontinentie of overloopincontinentie.
Urineflessen worden in verschillende uitvoeringen voor mannen of vrouwen geproduceerd. Het ontwerp van de flessen is afgestemd op de betreffende anatomie. Ze zijn ideaal wanneer de aandrang zo groot is dat iemand het toilet niet meer op tijd kan bereiken. Daarom worden ook ambulances met urineflessen uitgerust. Met geschikte houders kunnen de urineflessen binnen handbereik aan het bed worden bevestigd.
Vergoeding van incontinentiemateriaal door de zorgverzekeraar
Zorgbehoevenden van alle zorgniveaus hebben wettelijk recht op vergoeding van hulpmiddelen die bij de verzorging nodig zijn. De bevoegde zorgverzekeraar vergoedt per maand maximaal 40,00 euro voor verzorgingshulpmiddelen. Daaronder vallen ook bedbeschermingsmatten en andere hulpmiddelen zoals beschermende handschoenen, schorten of desinfectiemiddelen, die bij de verzorging van incontinente naasten nuttig zijn.
U kunt bij uw zorgverzekeraar een aanvraag indienen voor de vergoeding van verzorgingshulpmiddelen. Wij dienen graag de benodigde aanvragen voor u in als u voor de vergoeding geschikte producten in onze webshop wilt aanschaffen. Daarvoor hebben wij de naam en het instellingskenmerk (IK-nummer) van uw zorgverzekeraar nodig. Vervolgens stellen wij op basis van uw behoeften een individueel productpakket samen en laten wij dit aanbod door uw zorgverzekeraar bevestigen. De verzekeraar stuurt u vervolgens een afgestempelde bevestiging en wij leveren u de incontinentieproducten.
Neem gerust contact met ons op als u of uw naasten incontinentiemateriaal nodig hebben. Wij adviseren u graag over onze medische producten en bezorgservice.
Vergeet niet de vorm van incontinentie en passende maatregelen altijd medisch te laten beoordelen. Stel geen eigen diagnoses. Neem tijdig contact op met medische professionals; dan heeft u de beste kans op een succesvolle incontinentiebehandeling.
