Insectensteken zijn vooral in de warme maanden nauwelijks te vermijden – tenminste als u buiten actief bent en bij mooi weer graag de natuur in trekt. Vooral muggensteken zijn vrijwel onvermijdelijk, maar ook verschillende andere insecten in onze streken kunnen steken of bijten.
Insecten steken om verschillende redenen – bijvoorbeeld om voedsel op te nemen of zichzelf te verdedigen. Insectensteken veroorzaken meestal hinderlijke, maar onschuldige symptomen zoals roodheid, bultjes of jeuk.
Om verschillende redenen kunnen er echter ook problematische gevolgen optreden, zoals ontstekingen of acute overreacties van het immuunsysteem. Bij steken van bepaalde insecten, zoals wespen of bijen, in de hals- en mondstreek kunnen levensgevaarlijke zwellingen ontstaan.
Inhoud
- Wat zijn insectensteken en hoe herkent u ze?
- Welke insecten steken hier en waarom doen ze dat?
- Insectenbeten - snel reageren en goed behandelen
- Insectengifallergie – gevaren en behandelmogelijkheden
- Hyposensibilisatie bij insectengifallergie
- Hoe kunt u insectensteken voorkomen?
In Duitstalige gebieden is ongeveer twee tot drie procent van de bevolking allergisch voor insectensteken. Zij hebben een allergie voor insectengif, die vaak ook insectensteekallergie wordt genoemd. Het is echter het insectengifdat de gevaarlijke immuunreactie veroorzaakt en in het ergste geval kan leiden tot een anafylactische shock. Sommige mensen die eraan lijden, durven in de lente en zomer nauwelijks naar buiten, maar gelukkig zijn de meeste insecten er niet op uit om ons te steken.
Met het juiste gedrag kunt u in ieder geval steken van bijen en wespen goed voorkomen. Bij muggen of teken ligt dat anders: hun steken en beten zijn niet pijnlijk, maar vinden ongemerkt plaats. Zowel insectensteken als allergieën kunnen met medicijnen worden behandeld. Bij een allergie voor insectengif bestaat bovendien altijd de mogelijkheid van hyposensibilisatie.
In dit artikel bespreken we insectensteken, stekende insecten en allergie voor insectengif. Met één muisklik kunt u elk onderdeel rechtstreeks openen.
Wat zijn insectensteken en hoe herkent u ze?
Alle huidverwondingen die worden veroorzaakt door de angel of monddelen van insecten, worden insectensteken genoemd. Insectenbeten worden in deze betekenis ook vaak als „steken“ beschouwd.
Insecten steken ter verdediging of om voedsel op te nemen en het is niet altijd meteen duidelijk door welk dier iemand is gestoken. Omdat sommige insecten – bijvoorbeeld muggen of steekvliegen – pijnloos steken of zelfs pijnstillende stoffen injecteren, treden de symptomen vaak pas enkele minuten na de steek op. De steken van bijen, wespen of hoornaars veroorzaken daarentegen onmiddellijk hevige pijn.
Tot de typische symptomen van insectensteken behoren zwellingen en roodheid rond de steekplek. Soms is op de plek waar het insect heeft gestoken zelfs een klein rood puntje te zien. Er kunnen ook kleine bultjes ontstaan, terwijl er vaak binnen enkele minuten merkbare jeuk optreedt.
Sommige insectensteken kunnen op de steekplek een licht doof gevoel veroorzaken, terwijl andere gepaard gaan met merkbare pijn.
Als u allergisch bent voor het gif van het betreffende insect, kunnen veel ernstigere, zelfs levensbedreigende symptomen optreden. Als u bijvoorbeeld spierkrampen of hevige hoofdpijn krijgt, koude rillingen hebt of koorts krijgt, moet u in elk geval medische hulp zoeken.
Duizeligheid, een gevoel van zwakte of sufheid zijn andere waarschuwingssignalen. Vooral wanneer er ademnood optreedt, wordt de situatie kritiek. Dit kondigt zich vaak aan met een beklemmend gevoel op de borst. Bel bij ademnood of bewustzijnsstoornissen onmiddellijk een ambulance
Welke insecten steken hier en waarom doen ze dat?
In Deutschland gibt es eine ganze Reihe von Insekten und anderen Kerbtieren, die stechen oder beißen können. Insekten mit lebensgefährlichem Gift gibt es in unseren Breiten zum Glück nicht.
Toch kan bijvoorbeeld een wespensteek in het mondslijmvlies levensbedreigende zwellingen veroorzaken, ook als er geen allergie voor insectengif is. Verder lopen doorgaans alleen mensen met een allergie risico op gevaarlijke gevolgen van een insectensteek.
De angels van wespen en horzels dienen zowel voor zelfverdediging als voor de jacht op prooien. Meestal worden ze pas agressief wanneer mensen te dicht bij hun nesten komen. Muggen gebruiken hun angel om zich voor te bereiden op het opnemen van voedsel.
Parasitaire kruipende dieren zoals teken, luizen of bedwantsen voeden zich met het bloed van hun gastheren – ze hebben het niet specifiek op mensen gemunt, maar worden vaak „opgepikt“ tijdens wandelingen in de natuur, boswerkzaamheden of het knuffelen met huisdieren. Hieronder ziet u een overzicht van de typische stekende insecten in Duitsland.
Bijen zijn vreedzame insecten die alleen in uiterste nood steken. De angel van de bij blijft namelijk vastzitten in het doelwit, waarbij de bij de angel samen met de gifklier uit haar lichaam scheurt en sterft.
Ze geeft haar leven voor de verdediging van de bijenkorf, terwijl de angel gif in haar vijand blijft pompen. Daarom worden mensen in feite alleen door bijen gestoken als ze per ongeluk op de dieren trappen of naar ze slaan.
Als je door een bij wordt gestoken, moet je de angel er meteen uittrekken. De steek gaat gepaard met een scherpe pijn en in het midden van de gezwollen, rode steekplek ontstaat vaak een kraterachtige wond.
Wespen steken vaker dan bijen, omdat ze tijdens het zoeken naar voedsel vaak dicht bij mensen komen. Bovendien kunnen ze hun angel steeds opnieuw gebruiken. Maar niet alle wespen zijn even agressief.
De fel geel-zwarte gewone wespen worden aangetrokken door menselijk voedsel – ze zijn dol op gegrild vlees en zoetigheden. Daarom komen ze vaak dicht bij de mond, waar ze het voedsel dat je eet nog kunnen ruiken, wat het risico op steken in de mond vergroot.
De donkerdere en kleinere Saksische wespen eten daarentegen andere insecten en blijven zelfs vlak bij hun nest vrij rustig. Ook wespen steken pas als ze zich bedreigd voelen. Hun steek veroorzaakt hevige pijn en laat een rode zwelling achter, met een kraterachtig ingezonken centrum.
Hoornaars worden ten onrechte gevreesd, want hoewel ze erg groot zijn en er dreigend uitzien, steken ze zeer zelden. Meestal dreigt er alleen gevaar als je vlak bij een hoornaarsnest komt.
De steek is echter extreem pijnlijk – pijnlijker dan een wespensteek. De steekplek kan erg jeuken en er zijn ook symptomen bekend zoals hartkloppingen, duizeligheid en misselijkheid, al kunnen die ook met de pijn samenhangen.
Verder verschilt een hoornaarsteek nauwelijks van een wespensteek. Zelfs het gif lijkt op wespengif en kan een reactie veroorzaken bij mensen met een wespenallergie.
Hommels zijn erg vredelievend en steken bijna nooit. Ze hebben een angel die ze kunnen gebruiken als ze in gevaar zijn – ze „bijten” niet, zoals vaak wordt beweerd.
De grote, pluizige insecten hebben echter een rustig karakter en waarschuwen indringers zelfs door hun achterlijf omhoog te steken. De meeste hommelsteken gebeuren wanneer iemand blootsvoets op een hommel stapt.
Dan is de steek erg pijnlijk en lijkt hij op de gevolgen van een bijensteek, waarbij de hommel haar angel behoudt. Mensen met een bijenallergie reageren vaak ook op hommelgif.
Muggen zijn echte plaaggeesten, want aan deze kleine, onopvallende insecten valt nauwelijks te ontkomen. Wie heeft er niet al eens slapeloze zomernachten doorgebracht, met het hoge gezoem van muggen in de oren, om dan 's ochtends kleine, jeukende bultjes op verschillende plekken op het lichaam te vinden.
Vrouwelijke muggen drinken bloed om hun broedsel te voeden en steken het liefst op plekken waar de huid lekker dun is. Ze injecteren hun speeksel in de wond om met behulp van de eiwitten daarin de bloedstolling tijdelijk te remmen en het bloed als door een rietje op te zuigen.
Deze eiwitten veroorzaken de typische bultjes en de vervelende jeuk. In zeldzame gevallen veroorzaken de enzymen van muggen een muggenbeetallergie, die gepaard kan gaan met uitgebreide netelroos en zwellingen van de slijmvliezen.
Knutten zijn mugjes die eruitzien als kleine vliegjes en met hun scherpe monddelen in de huid snijden. Het bloed dat eruit komt, zuigen ze op met een korte zuigsnuit.
Ook knutten injecteren een pijnstillende stof, waardoor jeukende zwellingen pas na een tijdje ontstaan. De jeuk is erger dan bij een muggenbeet. De plek van de beet is vaak sterk rood en er kan zelfs nog wat bloed uitkomen.
Paardenvliegen komen vaak voor op weilanden en in de buurt van meren. Ze worden ook „dazen“ genoemd, omdat ze zich voeden met het bloed van grazende dieren. Paardenvliegen hebben zeer scherpe monddelen waarmee ze als kleine mesjes een gaatje in de huid snijden. Het bloed dat eruit komt, zuigen ze meteen op.
Paardenvliegenbeten zijn enorm pijnlijk en gaan bij mensen ook zonder allergie gepaard met sterke zwellingen en hevige jeuk. Vaak ontstaan er zelfs flinke bloeduitstortingen rond de plek van de beet. Bij een allergie voor paardenvliegengif kunnen extreme zwellingen en ademnood optreden.
Vlooien zijn vervelende kleine kruipers die vooral zoogdieren en soms ook vogels besmetten, maar ook op mensen kunnen overspringen. Vlooienbeten herken je aan kleine, sterk jeukende rode bultjes, waarvan er vaak meerdere op een rij zitten.
De vlooien zelf zijn moeilijk te vinden, want ze springen alleen op de gastheer om zich te voeden en verstoppen zich daarna weer in bekleding en tapijten. Om ze kwijt te raken, zijn vaak drastische maatregelen nodig. Zogenaamde „vlooienbommen“ kunnen de parasieten in besmette woningen uitroken.
Er bestaat een vlooienallergie – die komt echter vrijwel uitsluitend voor bij honden en katten. De dieren hebben daarbij last van ernstige ontstekingen en korstvorming op de opengekrabde huid.
Bedwantsen zijn parasieten die oorspronkelijk vooral in de vacht van vleermuizen leefden. In de loop der tijd zijn ze ook overgegaan op vee zoals pluimvee en vandaar op mensen. Tegenwoordig worden deze diertjes vooral in de buurt van menselijke woningen aangetroffen.
Bedwantsen voelen zich thuis in oude matrassen en komen 's nachts tevoorschijn om op verschillende plekken op hun gastheer met kleine beetjes bloed te drinken. 's Ochtends zijn de beten van bedwantsen te zien als talrijke rode vlekken en bultjes.
Hoofdluis zijn parasieten die zich nestelen in mensenhaar en bloed uit de haarvaten van de hoofdhuid drinken. Ook zij gebruiken hun speeksel om te voorkomen dat het bloed een tijdje stolt. De enzymen in het speeksel van luizen veroorzaken immuunreacties zoals zwelling en jeuk.
Als de beten worden opengekrabd, kunnen er ontstekingen ontstaan. Als luizenbeten lange tijd niet genezen, kunnen er zogenaamde excoriaties ontstaan op de gevoelige hoofdhuid, die een toegangspoort vormen voor gevaarlijke ziektekiemen. Speciale luizenkammen en verschillende haarproducten helpen om het ongedierte en de eitjes ervan kwijt te raken.
Teken zijn geen insecten, maar behoren tot de mijten, die op hun beurt tot de spinachtigen behoren. Hun beet is een van de meest gevreesde „insectensteken“. Hoewel teken niet als allergieveroorzakers gelden, kunnen deze piepkleine dieren gevaarlijke ziektekiemen bij zich dragen.
Naast hersenvliesontsteking door FSME brengen sommige teken ook de verraderlijke ziekteverwekker van de Lymeziekte over. Een allergie die in verband wordt gebracht met tekenbeten is de „vleesallergie“, die de laatste tijd vaker voorkwam in de VS.
Het zogenaamde alfagal-syndroom kan ertoe leiden dat sommige soorten vlees en andere voedingsmiddelen immuunreacties veroorzaken. In Europa zijn tot nu toe maar weinig gevallen bekend.
Grasmijten: zitten op hoog gras en wachten tot er een gastheer voorbijkomt en ze meeneemt. De piepkleine mijten voeden zich met het bloed van hun gastheren en bijten ook mensen wanneer ze tijdens het lopen door hoog gras worden „opgepikt“. Grasmijtenbeten laten rode bultjes achter die soms ook dagen later nog jeuken.
Spinnenbeten zijn uiterst zeldzaam en bij de inheemse spinnensoorten grotendeels ongevaarlijk. De doornvinger geldt als de enige soort met krachtig gif, dat ernstige zwellingen, duizeligheid, misselijkheid en koorts kan veroorzaken. Ook zijn beet is alleen gevaarlijk voor bijzonder gevoelige mensen of mensen met een allergie voor insectengif.
Insectenbeten - snel reageren en goed behandelen
Hoe u op een insectenbeet moet reageren , hangt af van welk insect heeft gestoken en waar de steek zit. De steken van bijen, wespen en hoornaars veroorzaken onmiddellijk hevige pijn.
Zit er nog een angel in de wond, dan moet u die meteen verwijderen. Afgebroken bijenangels pompen nog enkele seconden gif in hun doelwit. Onmiddellijk koelen , bijvoorbeeld met gelpacks uit de koelkast, helpt tegen de pijn en gaat de zwelling tegen.
Bij steken in de hals of mond, of zelfs in de mond, is uiterste voorzichtigheid geboden. Aarzel niet de hulpdiensten te bellen als u last krijgt van ademnood, sufheid of ernstige misselijkheid.
Mensen met een allergie voor insectengif kunnen speciale noodsets laten voorschrijven om die mee te nemen tijdens uitstapjes in de natuur. Dit is in elk geval verstandig bij bekende ernstige allergieën, want deze sets bevatten antihistaminica en een injectiespuit met adrenaline, die in een noodgeval een circulatiecrisis kan voorkomen. Vraag in elk geval medisch advies als u denkt allergisch te zijn voor insectenbeten. Meer hierover verderop in de tekst.
Het insectengif afbreken of neutraliseren
De beten van muggen en andere bloedzuigers doen vaak geen pijn en vallen pas uren later op, wanneer ze opzwellen en jeuken. De door het gif veroorzaakte jeuk hebben vrijwel alle insectenbeten gemeen, en het is altijd belangrijk er niet aan toe te geven.
Insectenbeten genezen meestal snel. Als u ze echter openkrabt, kunnen talloze ziektekiemen de wond binnendringen en ontstekingen veroorzaken. De behandeling van acute insectenbeten is erop gericht het gif zo snel mogelijk te neutraliseren.
Cold packs, koude kompressen of verkoelende gels onderdrukken de jeuk, maar muggenbeten of beten van grasduizendpoten kunnen ook dagenlang jeuken. In dat geval is het beter om het gif zelf uit te schakelen. Warmte werkt inderdaad beter, omdat de enzymen in het insectengif uiteenvallen wanneer ze aan hoge temperaturen worden blootgesteld.
Een huisremedie is bijvoorbeeld een theelichtje te verwarmen en de hete was op een muggenbeet te gieten. Het is af te raden een lepel boven een open vuur te verhitten, omdat u zich daarmee ook heel snel kunt verbranden. Het efficiëntst is waarschijnlijk toch een moderne insectenbeetverlichter te gebruiken.
Insectenbeetverwarmers zijn elektrische apparaten die qua vorm en grootte meestal op een pen lijken. Aan de punt hebben deze pennen een klein contactoppervlak dat een muggenbeet precies kan bedekken en met een druk op de knop gedurende enkele seconden tot ongeveer 50 graden Celsius kan worden verwarmd.
Het gebruik van de insectenbeetverwarmer gaat gepaard met kortdurende pijn. Bij hardnekkige steken kan het nodig zijn het apparaat meer dan één keer te gebruiken. Beetverwarmers zijn vooral geschikt voor muggenbeten. Volgens de informatie van de fabrikant zouden sommige modellen ook helpen tegen wespen- of bijensteken.
Koop nu bij Medicalcorner24 de Hartmann-insectenbeetverwarmer ! Effectieve hulp bij muggenbeten: klein, handzaam en binnen enkele seconden klaar voor gebruik.
Teken kunnen worden verwijderd met speciale tekenpincetten, tekenkaarten of fijne pincetten . Het is belangrijk dat de teek zo dicht mogelijk bij de huid, direct achter zijn kop, wordt vastgepakt. Knijp het dier niet samen, want daardoor kan de teek tijdens haar doodsstrijd haar maaginhoud in de wond uitstorten.
Omdat de ziekteverwekkers van Lyme zich in het spijsverteringskanaal bevinden, komen ze – als ze aanwezig zijn – ook in de wond terecht. Anders duurt het enkele uren voordat de ziekteverwekkers het lichaam binnendringen. Hoe eerder een teek wordt verwijderd, hoe beter. Trek de teek zo recht mogelijk met een langzame beweging naar buiten. Vermijd draaibewegingen, want daardoor kan de kop van de teek afbreken en achterblijven.
Ontstoken insectensteken of tekenbeten en resten van angels, monddelen of tekenkoppen moeten altijd door een arts worden behandeld.
Let bij tekenbeten ook op of er zich een grote rode plek rond de beet uitbreidt. Vaak – maar niet altijd – kondigt de ziekte van Lyme zich op deze manier aan. Als de ziekte vroeg wordt ontdekt, is deze tegenwoordig goed te behandelen.
Insectengifallergie – gevaren en behandelmogelijkheden
Insectengifallergieën zijn vrij zeldzaam, maar wie eraan lijdt, kan soms al bij één enkele wespensteek levensbedreigende gevolgen ondervinden. De allergie voor wespensteken komt het vaakst voor en treft ongeveer twee derde van de mensen met een allergie.
Bijen en hoornaars volgen op korte afstand, terwijl allergieën voor het gif van muggen of steekvliegen uiterst zeldzaam zijn. Omdat insectensteekallergieën tot de type-I-allergieën (onmiddellijke type) behoren, treden de eerste symptomen direct na de steek op.
De allergische reactie op het insectengif kan variëren van een lichte verergering van de gebruikelijke symptomen van een insectenbeet tot een levensbedreigende anafylactische shock.
De allergische shock kondigt zich aan met verschillende symptomen, waarvan de ernst snel kan toenemen. Het verloop en de ernst van de symptomen kunnen van geval tot geval verschillen. Toch kunnen er vier graden van anafylaxie worden onderscheiden, die het verloop van een anafylactische shock beschrijven.
- Graad 1: Een anafylactische shock begint na de insectensteek met ernstige jeuk en een duidelijke zwelling van de steekplaats. Huiduitslag kan zowel rond de steek als op andere delen van het lichaam ontstaan. De eerste graad gaat vaak gepaard met een onbestemd angstgevoel. Als u weet dat u een insectengifallergie hebt, moet u nu al het alarmnummer bellen en uw noodset gebruiken.
- Graad 2: Daarna volgen symptomen die duidelijker afwijken van de gebruikelijke gevolgen van een insectensteek. Zwellingen ontstaan ook op andere plekken dan de steekplaats, in combinatie met misselijkheid en buikkrampen, en kunnen leiden tot braken en/of diarree. Naast heesheid en de eerste tekenen van kortademigheid treedt vaak een verhoogde hartslag op terwijl de bloeddruk daalt. Er kan ernstige duizeligheid ontstaan. Uiterlijk nu moet duidelijk zijn dat er noodhulp nodig is – bel 112.
- Graad 3: Naast een duidelijk piepende ademhaling treedt in de derde graad ernstige kortademigheid op, vaak gepaard met zwelling van het strottenhoofd en toenemende problemen met slikken en spreken. Koud zweet, een bleke huid en blauwige verkleuring van de lippen of vingernagels wijzen op acute problemen met de bloedsomloop. De betrokkenen zijn erg zwak en versuft.
- Graad 4: Er treedt een levensgevaarlijke circulatiestilstand op, die kan leiden tot bewusteloosheid en het stoppen van de ademhaling en de hartslag. De betrokkenen zijn niet meer in staat zichzelf te helpen.
Een noodset bevat medicijnen die een anafylactische shock kunnen afremmen of stoppen. Daar horen onder andere ook medicijnen tegen astma bij, omdat mensen met astma en een insectengifallergie extra risico lopen. Het gebruik van de noodset kan medische zorg niet vervangen.
Als u zich dus in een situatie bevindt waarin u uw anafylaxie-noodset moet gebruiken, bel dan in elk geval ook een medisch alarmnummer . Een noodset moet worden voorgeschreven – u moet een vermoedelijke allergie voor insectensteken sowieso altijd door een specialist laten onderzoeken. Als de allergie eenmaal is vastgesteld, kan deze misschien zelfs worden genezen.
Hyposensibilisatie bij insectengifallergie
De hyposensibilisatie tegen insectengif is inmiddels een beproefde methode met een hoog succespercentage. Vooral bij de veelvoorkomende wespen- en bijenallergieën vertonen de meeste patiënten na afloop van de meerjarige behandeling geen of nauwelijks nog reacties op het insectengif.
Patiënten krijgen daarbij een minuscuul beetje van het allergeen toegediend, zodat het immuunsysteem geleidelijk aan de prikkel kan wennen. De procedure moet gedurende meerdere jaren regelmatig worden herhaald, waarbij de dosis van het allergeen langzaam wordt verhoogd. Gewoonlijk vindt de hyposensibilisatie voor insectenallergieën in twee fasen plaats.
Tijdens de opbouwfase krijgen patiënten subcutane injecties met verdund insectengif. Deze behandeling kan klinisch plaatsvinden als 'snelle hyposensibilisatie' onder medisch toezicht, of als ambulante opbouw met wekelijkse injecties in een allergiepraktijk.
In het algemeen moeten insectensteken tijdens de opbouwfase worden vermeden. Daarom begint de ambulante behandeling meestal pas in november, wanneer er geen wespen of bijen meer rondvliegen.
Daarna volgt een onderhoudsfase van drie tot vijf jaar. In deze periode wordt de hyposensibilisatie voortgezet met maandelijkse toedieningen van het allergeen. Bij een ideaal verloop treden er geen allergische symptomen meer op. In de meeste gevallen kan de allergie op zijn minst tot een ongevaarlijk niveau worden teruggebracht.
Als u voor uw werk - bijvoorbeeld als tuinier of imker - met wespen, bijen en hoornaars te maken hebt, is het raadzaam de onderhoudsfase permanent voort te zetten. Vraag in elk geval advies aan een arts!
Hoe kunt u insectensteken voorkomen?
Veel soorten insectensteken zijn inderdaad bijna volledig te voorkomen, zelfs als u buiten in de natuur bent. Voor sommige plaaggeesten, zoals muggen of teken, is soms wat meer moeite nodig.
Stuifmeelverzamelaars zoals bijen en hommels of insectenjagers zoals hoornaars en wespen zijn niet op pad met de bedoeling mensen te steken. We zijn niet relevant voor hen, maar de mens kan wel een doelwit worden als hij de dieren opzettelijk of onopzettelijk stoort of aanvalt.
Het is daarom verstandig om niet op blote voeten over bloeiende weiden te lopen. Als u op een bij trapt, steekt die in doodsnood. Deze insecten worden doorgaans alleen agressief als hun nest wordt bedreigd of als ze zich aangevallen voelen.
Probeer niet naar de dieren te slaan of wilde bewegingen te maken. Als u per ongeluk op een wespennest stuit, verwijder u dan langzaam en rustig. Probeer geen wespen- of hoornaarsnesten te vernietigen!
Ten eerste zijn deze diersoorten beschermd en belangrijk voor het milieu, en ten tweede zou zo’n plan erg gevaarlijk zijn. Bel in zo’n geval de brandweer of lokale imkers op - zij zouden u moeten kunnen helpen. Imkers kunnen bijvoorbeeld ook bijenzwermen die op zoek zijn naar een nieuwe verblijfplaats verzamelen en veiligstellen.
Hoofddeksels en lange kleding, die het lichaam volledig bedekken, beschermen tegen insectensteken. Mensen met een allergie voor insectengif moeten vooral tijdens het tuinieren een lange broek, gesloten schoenen en handschoenen dragen om beter beschermd te zijn tegen ‘steekincidenten’.
Sommige insecten worden aangetrokken door bontgekleurde of donkere kleding. Draag daarom liever lichte kleding. Vermijd ook wijde mouwen en broekspijpen waarin insecten kunnen verdwalen. Onbedekte huid kan met een speciale insectenspray worden behandeld.
Deze sprays verspreiden geuren die insecten onaangenaam vinden en houden muggen, dazen of teken vaak urenlang op afstand.
Teken zitten in hoog gras en struiken en komen op de huid of kleding terecht wanneer u bijvoorbeeld over een bloeiende weide loopt. Soms zwerven ze uren- of dagenlang rond tot ze een geschikte plek vinden om bloed te zuigen.
Een tekenspray bederft hun plezier en zorgt ervoor dat ze hun gastheer verlaten. Geuren spelen sowieso een belangrijke rol – muggen worden aangetrokken door onze zweetgeur, terwijl andere insecten parfum verwarren met de geur van aantrekkelijke bloemen.
Vooral wespen worden vaak een plaag in bakkerijen of op barbecuefeesten, omdat ze – afhankelijk van de soort – worden aangetrokken door de geur van zoetigheid, gegrild vlees of vers fruit. Hier is een vrij effectieve truc: bied ze een verleidelijk alternatief.
Snijd bijvoorbeeld een paar druiven doormidden en zet ze in een kom aan de andere kant van de tuin. Of neem het stuk taart waar de meeste wespen op zitten en zet het voorzichtig een paar meter verderop. Omdat de insecten het geurspoor van hun ‘collega’s’ volgen, verzamelen zich meestal veel wespen op plekken waar andere wespen al bezig zijn.
Insectensteken in andere delen van de wereld
Houd er rekening mee dat dit blogartikel zich richt op inheemse insectensoorten. In veel tropische en subtropische reislanden komen insecten en andere kruipende dieren voor met veel krachtiger gif en die gevaarlijkere ziekten overbrengen.
Ook mogelijke allergische reacties kunnen anders verlopen als ze door een exotisch insect worden veroorzaakt. Informeer u vóór reizen naar afgelegen gebieden altijd over de benodigde vaccinaties en mogelijke gezondheidsrisico’s.
